Կարմեն Մարտիրոսյան

Հակառակորդը ցնծության մեջ էր. պարում էր, ուրախանում էր, ծիծաղում էր մեզ վրա ընդամենը 150 մետր այն կողմ, ու շատ-շատ դժվար էր հոգեբանորեն անսասան մնալ ու չխախտել չկրակելու հրամանը: Բայց պահեցինք:

«Իմ մանկությունն է գալիս աչքերիս առաջ,- ասում է Հրաչի տատիկը,- Հայրենական պատերազմից հետո էր, տղաները պատերազմ էին խաղում՝ իրար վրա կրակում: Հիմա էլ հայրերը կռվում են, երեխաները կռիվ-կռիվ են խաղում»:

Գեբրայեսիուսի խոսքով՝ համաճարակի բռնկումից ի վեր ԱՀԿ-ն քայլեր է ձեռնարկել՝ կանխելու «ինֆոդեմիան», հիմա պայմանավորություն է ձեռք բերվել Վիքիմեդիա հիմնադրամի հետ:

Հենց ոստիկանությունը հայտնվում է, վարձկաններն օդ են կրակում, գոռում «Ալլահ Աքբար» և հեռանում մեքենաներով: Ոստիկանությունն էլ վախենում է միջամտել՝ գործելով «փորձանքից հեռու» սկզբունքով:

«Ասում է՝ կամանդիր, քո հետ կարա՞մ տղավարի խոսամ… Գնացի վայենկոմատ, չտարան: Գնացի- բժշկի թուղթ բերեցի, էդ էլ ջոգեցին, որ առողջ չեմ: Հիմա, ասում է, տղավարի ինձ մտցրա ցուցակիդ մեջ, տեր եմ մինչև վերջ»:

«Պետք է թե մեծերը, թե փոքրերը ժամանակ չունենան ծանր մտքերով տարվելու. կարող են ներգրավվել կամավորական աշխատանքներում, հյուրընկալել տեղափոխված մարդկանց, գուլպա գործել, նկարել…»,- նշեց հոգեբանը:

Այսօր հակառեկորդներ են և՛ մեկ օրում գրանցված դեպքերի թիվը, և՛ հաստատված դեպքերի տոկոսային հարաբերությունը կատարված թեստերի թվին, և՛ մահերի թիվը:

Հայրիկին հարցրել է՝ էս ի՞նչ է տրաքում: Հայրը պատասխանել է, թե հրավառություն է: Սոֆին էլ, թե. «Պա վըեր մեր ծնված օրավը, նովի գոդավը սալյուտը թխում էինք, փախչում չէինք, մըհեգյս խե ընք փա՞խչում»:

Հունիսին կորոնավիրուսով հիվանդներին սպասարկում էր 20 բուժկենտրոն, նոր վարակվածների թվերի նվազմանը զուգընթաց՝ սեպտեմբերի սկզբին դրանց թիվը 12-ն էր, հիմա 17-ն են: Ծանր վիճակում է վարակակիրներից 453-ը:

«Ներգրավված կողմերը պետք է պահպանեն հրադադարը, որ Կարմիր խաչի թիմերի և, եթե խոսք լինի վիրավոր զինվորների դուրս բերման մասին, նաև նրանց համար, ապահով և անվտանգ լինի գործողությունը»,- ասաց Ամատունին:

Մենք պահում ենք մարտի կանոնները, մինչ մեր հակառակորդը կռվում է «մարտ առանց կանոնների» սկզբունքով. ի՞նչ առավելություն կարող է դա տալ: Իրավագետի կարծիքով՝ թե իրավական և թե քաղաքական:

Հայաստանում արցախցի փոքրիկները հիմնականում հաճախում են դպրոց. Արցախում 24 հազար երեխա զրկված է այդ հնարավորությունից:

«Հաղթելու ենք», «Հաղթել ենք», «Կեցցե հայ զինվորը», «Կեցցե Արցախը», «Էրդողան՝ տեռորիստ», «Թուրքիա՝ տեռորիստ», «Կանգնեցրեք ագրեսորին» վանկարկումներով երթը կենտրոնական փողոցներով շարունակվում է:

Հարցին, թե որքան է ազգությամբ ոչ հայերի մասնակցությունը հանգանակությանը՝ Արմինե Թոխմախյանը պատասխանեց․ «Մեծ է, շատ մեծ»։

«Ես ու ամուսինս ուշագնաց եղած վիրավորներին դրել ենք ավտոբուսի մեջ, տարել ենք Մարտունու հիվանդանոց, էնտեղ իմացել, որ աղջիկս ու հարևանը չկան արդեն»,- պատմեց փոքրիկ Արծվիկի մայրը:

Մարջանե քաղաքը, Հարավային Աֆրիկայի ժայռապատկերները, Նեղոսի հովտի եգիպտական ​​բուրգերը քայքայվում են ու ոչնչանում կլիմայի փոփոխությունների արդյունքում: «Կան միանգամայն զարմանալի անհայտ հուշարձաններ»:

«Այս վարձկաններին շատ անխնա են օգտագործում: Այն աստիճան անխնա, որ նույնիսկ ռազմական անհրաժեշտության առումով է դա սխալ. այսինքն՝ ալիք-ալիք նույն ուղղությամբ ուղղակի նրանց նետում են մեր դիրքերի վրա»:

Հայաստանի եւ Արցախի եռագույն դրոշներով երթի ու ցույցի ելած հայերը պարզել են պաստառներ «Արցախը Հայաստան է», «Կրկին 1915-ն է», «Կանգնեցրեք Ալիեւին», «Կանգնեցրեք Էրդողանին» գրություններով:

Քաղաքացիական բնակչությանը ադրբեջանական ագրեսորների հարվածների արդյունքում մենք ունենք 93 վիրավոր, որից 20-ը թեթև կամ միջին ծանրության, մյուսները՝ ծանր վիրավոր են: Ունենք 21 զոհ:

«Կարող ես վերցնել, ինչ ուզում ես: Ուղղակի թող փողը դրամարկղի կողքին»,- գոռում են ինձ հարևան խանութից: Փորձում են ինձ օգնել: Ինձ՝ տեսախցիկով մարդուս: Մեկ այլ երկրի մարդուն՝ ընկեր, ծխախոտ ունե՞ս, ջո՞ւր…