«Ժառանգությունը» կարող է չմասնակցել խորհրդարանական ընտրություններին

Ապրիլի 2-ին նշանակված խորհրդարանական ընտրություններին մասնակցելու որոշում կայացնելու համար կուսակցություններն ու կուսակցությունների դաշինքներն ընդամենը մեկ ամիս ժամանակ ունեն:

Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովն ընտրություններին մասնակցության փաստաթղթեր ներկայացնելու համար փետրվարի 6-16-ը տասնօրյա ժամկետ է սահմանել: Այսինքն՝ մինչ այդ ապրիլյան ընտրություններին մասնակցել ցանկացող ուժերը պետք է հստակեցնեն իրենց անելիքները: Պետք է ոչ միայն իրենց մասնակցելու վերաբերյալ որոշում կայացնեն ու ԿԸՀ-ում գրանցվելու համար փաստաթղթեր պատրաստեն, այլեւ որոշեն՝ ընտրություններին միայնակ, թե այլ ուժերի հետ դաշինքով են մասնակցելու:

Եվ եթե քաղաքական դաշտի հիմնական ուժերն արդեն իսկ հայտարարել են, որ մասնակցելու են այդ ընտրություններին, որն այս անգամ երկիրը ղեկավարող ուժի ընտրություն է, «Ժառանգությունում» նույնիսկ չեն էլ բացառում, որ կարող է նաեւ չմասնակցեն: Համենայնդեպս, երեկ մեզ հետ զրույցում նման տարբերակը չբացառեց կուսակցության վարչության անդամ եւ Ազգային ժողովում այդ կուսակցության միակ պատգամավոր Զարուհի Փոստանջյանը: Մինչ այդ նման կարծիք էր հայտնել նաեւ կուսակցության մամուլի խոսնակ Դավիթ Սանասարյանը: Իսկ «Ժառանգության» վարչության մեկ այլ անդամ՝ կուսակցության փոխնախագահ Արմեն Մարտիրոսյանը, տեւական ժամանակ բանակցություններ էր վարում այլ ուժերի հետ, որպեսզի նախընտրական դաշինք կազմեն եւ միասնական ֆորմատով հանդես գան: Նա այդ նպատակով քննարկումներ է ունեցել նաեւ նախընտրական առաջին դաշինքը կազմած ուժերի՝ «Հանրապետություն», «Լուսավոր Հայաստան» եւ «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցությունների հետ, բայց, կարծես թե, ընդհանրապես միավորումներին դեմ է եղել Զ. Փոստանջյանը: Թեեւ այդ դաշինքի կազմում ընդգրկվելը դեռ հնարավոր է, հատկապես որ այդ երեք ուժերը հայտարարել են, որ բաց են այլ ուժերի հետ համագործակցության համար:

Մինչդեռ Զ. Փոստանջյանը  գտնում է, որ «Ժառանգությունը» կարող է ընտրություններին միայնակ էլ մասնակցել: «Ցանկացած դաշինքի կազմումն այսպես կոչված՝ ընտրություններից մեկ ամիս առաջ նշանակում է արհեստական միավորման ստեղծում: Եթե այդ արհեստական միավորումը կարճ ժամանակահատվածի համար չունի իր ուրույն գործառույթը, թե ինչ պետք է անի, ապա մնացած պարագաներում դաշինքների մասնակցությունը ոչ արդյունավետ կլինի»,- մեզ հետ զրույցում ասաց նա:

Իսկ եթե «Ժառանգությունն» ԱԺ ընտրություններին չմասնակցի, որոշ տեղեկությունների համաձայն, Զարուհի Փոստանջյանն ինքը, այնուամենայնիվ, իր մասնակցության համար ինչ-որ ձեւաչափ կընտրի՝ կընդգրկվի այլ ուժի կամ դաշինքի ցուցակում: Արդեն իսկ տեղեկություններ են շրջանառվում, որ նա այդ նպատակով որոշ քննարկումներ է ունեցել տարբեր ուժերի հետ, բայց պատգամավորն ինքը չցանկացավ շարունակել խոսակցությունը: Նա ընդամենն ասաց, որ դեկտեմբերի 31-ին  ներկայացրել է խորհրդարանական ընտրություններին մասնակցելու իր տեսլականը, որի շուրջ կցանկանար համախմբում տեսնել, այն է՝ «ռեժիմի տապալում, առավելագույնը մինչեւ 2017 թվականի հոկտեմբերի 2-ը ժամանակավոր կառավարության ձեւավորում եւ մինչեւ դեկտեմբերի 31-ը արտահերթ խորհրդարանական եւ նախագահական ընտրությունների անցկացում»:

Երեկ նաեւ հայտնի դարձավ, որ «Ժառանգության» վարչության մեկ այլ անդամ՝ Անահիտ Բախշյանն էլ «Ազատ դեմոկրատներ» կուսակցության հետ է բանակցում: «Դեռ քննարկվում է, ոչ մի բան հստակ չէ: Հրավիրել են, ես էլ գնացել՝ լսել եմ: Ոչ միայն այդ կուսակցությունից, այլեւ տարբեր տեղերից է առաջարկ եղել»,- ասաց Ա. Բախշյանը:

Այսինքն, «Ժառանգության» տարբեր անդամներ փորձում են ինչ-որ կերպ մասնակցել առաջիկա խորհրդարանական ընտրություններին: Իսկ տարբեր ուժերի հետ նրանց այդ հանդիպումները, բանակցություններն ու քննարկումները վկայում են, որ կուսակցությունն ինքը, իսկապես, կարող է ընտրություններին չմասնակցել: Եվ այդ առումով կուսակցությունում արշալույսները խաղաղ չեն, վերը նշված բոլոր գործիչները միմյանց հետ տարաձայնություններ ունեն: Տարաձայնությունները չեն հարթվում հատկապես այն պատճառով, որ կուսակցությունը համախմբող ղեկավարը՝ Րաֆֆի Հովհաննիսյանը, վերջին մի քանի տարիներին գրեթե չի զբաղվում կամ քիչ է զբաղվում կուսակցական գործերով:

Իսկ ինչո՞ւ է հանկարծ երբեմնի ակտիվ ընդդիմադիր «Ժառանգությունն» այսօր նման տարբերակ քննարկում այն դեպքում, երբ վերջին համապետական ընտրություններին՝ 2013թ. նախագահական ընտրություններին այդ կուսակցության ղեկավար Րաֆֆի Հովհաննիսյանը Սերժ Սարգսյանի հիմնական մրցակիցն էր: Երբ այդ ընտրությունների արդյունքում երկրորդ տեղը զբաղեցրեց՝ ստանալով ավելի քան 550 հազար ձայն: Ավելին՝ ընդդիմադիր ուժերը պնդում են, որ հենց Ր. Հովհաննիսյանն է հաղթել այդ ընտրություններում, պարզապես իշխանությունները կեղծել են արդյունքները:

Բանն այն է, որ հենց Ր. Հովհաննիսյանն այդ ընտրություններից հետո պասիվացրեց իր քաղաքական գործունեությունը: Նա ամիսներով անգամ Հայաստանում չի լինում: Իսկ կուսակցությունը 2012թ. խորհրդարանական ընտրություններում ունեցած անհաջողության պատճառով, կարելի է ասել, ցաքուցրիվ եղավ: Ճիշտ է, «Ժառանգությունը» հաղթահարեց անցողիկ 5 տոկոսանոց շեմը, բայց ԱԺ-ում նրա խմբակցության հինգ անդամներից չորսը կապ չունեն իր հետ: «Ժառանգության» նախկին պատգամավորներն այս տարիների ընթացքում փորձեցին իրենց գլխի ճարը ինչ-որ կերպ տեսնել, գոնե մինչեւ հաջորդ ընտրություններ: Եվ հիմա՝ նախընտրական այս շրջանում կուսակցության ներկա ու նախկին պատգամավորները փորձում են նույնը անել՝ արդեն հաջորդ խորհրդարանում տեղ ունենալու համար: «Ժառանգության» տարբեր անդամներ, ունենալով ընտրություններին կուսակցության չմասնակցելու հեռանկարը, փորձում են նախապես որեւէ կուսակցության կամ դաշինքի հետ համագործակցել, որ գոնե նախկինի նման այս անգամ խորհրդարանում ընդգրկվելու հնարավորությունը բաց չթողնեն: Իսկ այս խիստ կարեւոր օրերին Ր. Հովհաննիսյանը կրկին Հայաստանում չէ: Եվ ժառանգականները չգիտեն, թե նա երբ է վերադառնալու: