Նրանք մարդիկ էին, ովքեր կարողացան գռփել ու թալանել, մարդկանց առնել, ծախել, վախեցնել. Լալա Մնացականյան

Դերասանուհի, բեմադրիչ, ՀՀ վաստակավոր արտիստ Լալա Մնացականյանն այն արվեստագետների շարքում է, որոնք երբեք անտարբեր չեն մնացել Հայաստանում տեղի ունեցող իրադարձությունների հանդեպ: Դեկտեմբերի 9-ին կայացած խորհրդարանական արտահերթ ընտրությունների արդյունքների եւ նոր ձեւավորվող կառավարությունից սպասելիքների մասին «Հայկական ժամանակ»-ը զրուցել է Լալա Մնացականյանի հետ:

- Տիկին Մնացականյան, նախընտրական շրջանում ասել էիք, որ չեք կարծում, թե գտնվեն մարդիկ, որոնք կնախընտրեն այն ռեժիմը, որը մերժել են: Ընտրությունների այս արդյունքները ձեզ համար սպասելի՞ էին:

- Անկեղծ ասած, մտածում էի, որ Հանրապետականն ավելի շատ ձայն կհավաքի: Չմոռանանք, որ նրանց շարքերում բազմաթիվ «աշխատողներ» կային, ովքեր շանտաժով եւ այլ ձեւերով խաղում էին մարդկանց հետ: Ամեն դեպքում, ես իսկապես չէի ցանկանա, որ խորհրդարան անցներ մի ուժ, որը 20 տարի մտածել է, թե ինչպես անի, որ այս երկիրն ամայացնի: Ասեմ ձեզ, որ նման մտավախություն ինձ մոտ միշտ կար: Հաճախ էի գնում արտասահման ելույթների, եւ այնտեղ էլ միշտ այդ հարցը բարձրացնում էի, որ մենք կանգնած ենք 29 հազար քառակուսի կիլոմետրը կորցնելու շեմին: Մենք կապրեինք այստեղ, իսկ թե որպես ժողովուրդ կապրեինք, թե՝ ինչ-որ մի ուրիշ ժողովրդի ծառա՝ դա պարզ չէր: Նրանց վարած քաղաքականությունը միտումնավոր էր, թե՝ պարզապես տգիտության հետեւանք՝ հիմա չեմ կարող ասել: Այսօր էլ ես իրենց վրա չեմ չարախնդում: Պարզապես, երբ մարդն ազատվում է մի բանից, ա՛յ այդ թեթեւությունն ունեմ, թեթեւություն, բայց ոչ չարախնդություն, երբե՛ք: Այսպիսի մի ասացվածք կա՝ ճանճը մի բան չի, բայց որ ընկավ ճաշի մեջ, ամբողջ ճաշը կփչացնի: Նրանք մարդիկ էին, ովքեր իրենց միտումներով անազնիվ էին, ովքեր կարողացան գռփել ու թալանել, կարողացան մարդկանց առնել, ծախել, վախեցնել....

- Նոր իշխանության ամենակարեւոր ձեռքբերումը ո՞րն է՝ ըստ ձեզ:

- Եթե մենք հասկանանք, որ բոլորս ենք պատասխանատու այս երկրի ճակատագրի համար, կարծում եմ՝ դա կլինի մեր ձեռքբերումը: Շատ է լինում, երբ ասում են՝ դե, հիմա նշանակել են, թող աշխատի, բայց նա իր հերթին է աշխատելու, դու քո հերթին, մենք՝ մեր: Մենք բոլորս պետք է կառուցենք այն՝ ինչ քանդվել է: Երբ տունը քանդվում է, ընտանիքի անդամները մեկը մյուսին չեն մեղադրում, այլ փորձում են ելք գտնել:

- Վերջին շրջանում մտավորականության կողմից շատ քննադատվեց մշակույթի նախարար Լիլիթ Մակունցը: Տեղի՞ն են այդ քննադատությունները, թե՞ ոչ:

- Այս անցումային շրջանում, իհարկե՝ թիրախայինը մշակույթն է: Իհարկե, այն կհայտնվեր այս վիճակում: Մշակույթի նախարարը պետք է լինի շատ թրծված: Նա իր անելիքները շատ հստակ պետք է իմանա, իսկ հստակ իմանալու համար շատ լավ պետք է իմանա մշակույթը, թատրոնը: Այսօր մշակույթը ատամներով պահում են անհատները: Եթե մշակույթը չունեցավ պետական հովանավորչություն, այն շատ տխուր վիճակում կհայտնվի: Մշակույթը մեր երկրում հիմա ամենաթիրախայինն է: Մեր մշակույթը հիմա անպաշտպան է, մեզ պետք է մարդ, որը կպաշտպանի, եւ մենք կհամախմբվենք նրա շուրջը:

- Այս պարագայում նպատակահարմա՞ր է Մակունցի վերադարձը նախարարի իր պարտականություններին:

- Չեմ կարծում: Նա իր տեսակով կիրթ, գրագետ մարդու տպավորություն է թողնում, բայց մշակույթի նախարարը ամուր, հաստատակամ եւ այդ ոլորտի բանիմաց մարդ պետք է լինի: Մարդ, որը իսկապես ցանկանա փրկել, օգնել, մշակույթի համար ինչ-որ բան անել: Մարդ, որն իր բոլոր ամբիցիաները կթողնի մի կողմ եւ սեւագործ բանվորի նման կլծվի գործին:

- Արժեքների վերանայման ակնկալիքներ ունե՞ք:

- Այո, իհարկե: Չէ՞ որ արժեհամակարգ է փոխվել: Անպայման պետք է լինի արժեքների վերանայում: