Թշնամական քայլերից ՌԴ-ն ոչ մի բարոյական իրավունք չունի խոսելու. Մկրտչյանը՝ Հռոմի ստատուտը վավերացնելու մասին

Այսօր ԱԺ պետաիրավական մշտական հարցերի հանձնաժողովում քննարկվեց և հավանության արժանացավ Հռոմի ստատուտը վավերացնելու հարցը, ինչը ցավոտ են ընդունում և՛ ՌԴ իշխանությունները, և՛ ՀՀ խորհրդարանական ընդդիմությունը:

Քաղաքագետ Հարություն Մկրտչյանն ասում է, որ ընդդիմության արձագանքը հասկանալի է և մանրամասնում. «Ընդդիմություն, որը ծառայում է երրորդ պետությունների հատուկ ծառայություններին, նրանցից ավելին սպասել չի կարելի: Այս ընդդիմությունը թելերով, պորտալարով կապված է ՌԴ հատուկ ծառայություններին»:

Հարցադրմանը՝ ի վերջո, ի՞նչ է այսքան քննարկվող և քննադատվող Հռոմի ստատուտը ենթադրում, Մկրտչյանն ասում է. «Արդեն տեսնում ենք դատարկվող, հայաթափված, բռնի տեղահանված Արցախ իր խնդիրներով, 120 հազարին հասնող հայություն լքում է իր հազարամյա բնօրրանը, որտեղ ապրել է սերնդեսերունդ, և այս խնդիրը պետք է միջազգային դատարանի քննարկման առարկա դառնա, իսկ դրա համար պարտադիր պայման է Հռոմի ստատուտի վավերացումը: Ցավոք սրտի, մեր հյուսիսային «գործընկերները»՝ ՌԴ-ն, սա սվիններով է ընդունում և խնդիր առաջացնում առանց այն էլ լարված հայ-ռուսական հարաբերություններում»:

Միաժամանակ քաղաքագետը նկատում է՝ հայկական կողմն անգամ առաջարկել է Հռոմի ստատուտը երկկողմ ձևաչափով քննարկել ՌԴ-ի հետ և փաստաթղթային երաշխիքներ տալ, որ սա ամենևին չի վերաբերում ՌԴ նախագահի ձերբակալմանը:

«Բայց ռուսական կողմը, ինչպես Պեսկովն է բնութագրել, թշնամական քայլ է սա որակում ընդդեմ ՌԴ-ի: Քավ լիցի, թշնամական քայլեր Հայաստանը արդեն տեսել է ՌԴ-ից, վառ ապացույցը հայաթափվող Արցախն է Նախիջևանի օրինակով: Այնպես որ, թշնամական քայլերից ՌԴ-ն ոչ մի բարոյական իրավունք չունի խոսելու»,- «Հայկական ժամանակ»-ի հետ զրույցում ասում է Հարություն Մկրտչյանը:

Անդրադառնալով խորհրդարանական ընդդիմադիր խմբակցությունների այն հայտարարություններին, թե Հռոմի ստատուտի վավերացումը հակասահմանադրական է, և կարելի է քննարկել Հայաստանի և ԼՂ-ի համար բազմաթիվ ռիսկեր չեզոքացնելու կամ առնվազն նվազագույնի հասցնելու դեպքում միայն, քաղաքագետ Հարություն Մկրտչյանն ընդգծում է. «Այսօր պարզվեց, որ Արցախի նորընտիր իշխանությունը՝ «նախագահի» գլխավորությամբ, ամբողջությամբ ստորագրել է կապիտուլյացիան, ու Արցախից հիմա խոսելը խեղկատակություն է»:

Հարցադրմանը՝ այդ դեպքում ինչի՞ մասին են վկայում ընդդիմության այս տեսակ հայտարարությունները, զրուցակիցն ասում է՝ պատվեր են կատարում:

«Սա ամիսներ շարունակ գծված սցենար էր՝ դատարկել ԼՂ-ն, տարածքը առանց հայերի հանձնել Ադրբեջանին, բռնի տեղահանված ժողովրդի հույզերի վրա ՀՀ-ում քաղաքական կապիտալ հասունացնել և այդ կապիտալն օգտագործել իշխանության գալու համար: Ես կարծում եմ՝ արցախցիներն ավելի խորամիտ կգտնվեն այս իրավիճակում: Միաժամանակ տեսնում ենք, որ միջազգային կոնսենսուս կա առնվազն ՀՀ տարածքային ամբողջականության, ժողովրդավարության պահպանման և ինքնիշխանության հարցում: Կարծում եմ՝ ՌԴ-ն չի կարող հասնել իր ուզածին, այն դեպքում, երբ Ադրբեջանն ինքնին իր առջև դրած խնդիրը լուծել է արդեն: Եվ բազմիցս ասել եմ, հիմա էլ պնդում եմ՝ «Զանգեզուրի միջանցք»-ի հարցում Ադրբեջանը պատրաստ է քաղաքական առումով «գցել» թե՛ Մոսկվային, թե՛ անգամ Անկարային: Իր գերխնդիրը՝ ԼՂ տարածքն առանց հայերի, կարծես թե լուծել է, և նոր արկածախնդրության չի գնա ինքնիշխան տարածքի դեմ: Գնալով ավելի մարում է հավանականությունը նոր հարձակման, որովհետև տեսնում ենք նաև Միացյալ Նահանգների արձագանքը և ճնշումները Բաքվի վրա»,- ասում է նա:

Սրան զուգահեռ քաղաքագետ Մկրտչյանը ընդգծում է, որ հայկական կողմը պետք է ամեն ինչ անի Հռոմի ստատուտը վավերացնելու և այս հարցադրումները միջազգային իրավական հարթակ տեղափոխելու համար:

«Խնդրում եմ՝ այս պահից սկսած նաև հանրային քննարկումների դաշտում դադարեցնենք կենացային բնույթի խոսակցությունները և լծվենք գործի, որովհետև սա ազդակ էր. կորցրինք հազարամյակներով հայերով բնակվեցված տարածք, և այս ամեն ինչից հետո եկել է սթափության ժամանակը, ռազմարդյունաբերությունը զարգացնելու, լուռ աշխատելու և պետությունը հզորացնելու ժամանակը: Նաև իրավական համակարգը պետք է արձագանքի, մեղավորներն ի վերջո պատժվեն. հազարավոր տղաներ ենք հողը դրել, «Եռաբլուր»-ը սուրբ քաղաքի վերածել, ու սրա համար էլ պիտի պատասխան տան իրավական առումով»,- կարծում է նա:

Հերմինե Կարապետյան