«Մինչև մարզիկն անելիքն ավարտում է, «հոգիս դուրս է գալիս», նյարդային վիճակից անգամ վրաս ցան է առաջանում». Հակոբ Սերոբյան

2023 թվականը Հայաստանի մարմնամարզության հավաքականի համար սկսվում է Թիֆլիսում փետրվարի 7-ից կայանալիք 14-օրյա ուսումնամարզական հավաքին մասնակցելով, որին լինելու են թե՛ մեծահասակներ, թե՛ երիտասարդներ, թե՛ աղջիկներ: Այնտեղից մեծահասակների թիմը կմեկնի Գերմանիա՝ Աշխարհի գավաթի խաղարկության առաջին փուլին, որից անմիջապես հետո կմասնակցի Դոհայում կայանալիք Աշխարհի գավաթի խաղարկության երկրորդ փուլին:

«Աշխարհի գավաթի խաղարկություններն անցնելու են չորս փուլով: Երրորդն ապրիլին Բաքվում է լինելու, բայց չենք մասնակցի, վերջինը Քայիրում է, այնտեղ կմասնակցենք: Բնականաբար, առանց ակնկալիքների չենք գնում: Կգնանք, կմասնակցենք, հետո ամեն ինչ կերևա, բայց որ գնալու ենք պայքարելու, և մեր տղաներն ուժեղագույններից են, բոլորս գիտենք»,- «Հայկական ժամանակ»-ի հետ զրույցում ասում է Հայաստանի մարմնամարզության հավաքականի գլխավոր մարզիչ Հակոբ Սերոբյանը:

Վերջինս մանրամասնում է՝ տարվա առաջին մրցաշարում՝ Աշխարհի գավաթի խաղարկությունում, Հայաստանը կներկայացնեն Օլիմպիական խաղերի բրոնզե, աշխարհի և Եվրոպայի առաջնությունների ոսկե մեդալակիր Արթուր Դավթյանը, Աշխարհի առաջնության կրկնակի բրոնզե մեդալակիր և Եվրոպայի կրկնակի չեմպիոն Հարություն Մերդինյանը, Աշխարհի գավաթի խաղարկությունների հաղթող Վահագն Դավթյանը, ինչպես նաև՝ Արթուր Ավետիսյանն ու Գագիկ Խաչիկյանը: 

«2021 թվականին Օլիմպիական խաղերում բրոնզե մեդալի նվաճումը, 2022 թվականին Եվրոպայի ու աշխարհի չեմպիոնությունն անկախ Հայաստանի պատմության մեջ աննախադեպ են եղել բոլոր առումներով: Նաև Երիտասարդների Եվրոպայի չեմպիոն ենք ունեցել: Հայտնի խոսք կա, որ միշտ ավելի դժվար է եղածը պահելը, քան ձեռք բերելը: Հիմա մենք գնալու ենք պայքարելու, բայց հաստատ շատ-շատ բարդ է լինելու, որովհետև այս տարի մարզիկները պայքարելու են Օլիմպիական խաղերի վարկանիշների համար»,- նկատում է Սերոբյանը:

Մարմնամարզությունը բարդ և անկանխատեսելի, ինչպես նաև վտանգավոր մարզաձև է, սակայն մեր մարզիկները լուրջ վնասվածքներ չունեն, որոնք կարող են խանգարել նրանց առաջիկա առաջնություններում: Հավաքականի գլխավոր մարզիչն ասում է՝ ցանկացած առաջնությունից առաջ զրուցում է մարզիկների հետ. «Պարտադիր խոսում եմ նրանց հետ, ասում՝ հավատացեք ձեր ուժերին, դուք կարո՛ղ եք ու գնում ենք ապացուցելու, որ մենք ուժեղ ենք: Պատերազմից հետո պարտադիր շեշտում եմ, որ հայ ազգն ուժեղ է, և պետք է ազգի պատիվը բարձր պահել: Ոչ միայն դուք եք մասնակցում, ոչ միայն ձեր պատիվն է, այլ ամբողջ ազգի պատիվը: Ասում եմ «դուխո՛վ»»:

Հակոբ Սերոբյանի խոսքով՝ ցանկացած մարզիկ պետք է ունենա կամային հատկանիշներ: Ինչ վերաբերում է մեր մարզիկներին, ըստ նրա, հավաքականի տղաները շատ տարբեր են:

«Մեկին պետք է շահագրգռել, մյուսին հավաքվելու համար՝ զայրացնել, երրորդի հետ ընդհանրապես պետք չէ խոսել: Բոլորը տարբեր են, բայց մենք նրանց վաղուց ու շատ լավ ճանաչում ենք, և դա օգնում է մեզ: Մերդինյան Հարությունին, օրինակ, մանկուց՝ 33 տարի է՝ ճանաչում ենք, Արթուր Դավթյանին՝ 25 տարի: Բոլորին շատ լավ գիտենք, նրանք հասուն, կայացած մարզիկներ են և գիտեն՝ ինչ են անում, ինչ են ուզում: Կան մարզիկներ, որոնց հետ զուգահեռ աշխատում ենք, բացատրում, ցույց տալիս»,- նշում է գլխավոր մարզիչն ու հավելում, որ երիտասարդ մարմնամարզիկ Խաչիկյան Գագիկը, օրինակ, հավաքների և մարզումների ժամանակ ցույց տված իր լավագույն արդյունքները չի կրկնում մրցաշարերի ժամանակ. «Մարզվելու ժամանակ գերազանց արդյունք է ցույց տալիս, բայց արդեն քանի մրցույթ է՝ չի կարողանում կրկնել արդյունքը: Հիմա մենք փորձում ենք հասկանալ, թե որն է խնդիրը, փոփոխություններ ենք անում, և այս տարի իր հետ լուրջ հույսեր եմ կապում»:  

Սերոբյանի վստահեցմամբ՝ ամենակարևորը՝ հավաքականի տղաների շրջանում շատ առողջ, ընկերական մթնոլորտ է:

Խոսելով ոլորտի և մարզիկների խնդիրներից՝ վերջինս խուսափում է ևս մեկ անգամ կրկնել հայտնի փաստը, որ մարզադպրոցի պայմանները շատ վատ են:

«Բոլորը՝ երկրի ամենաբարձր ղեկավարությունից սկսած, գիտեն, որ այսօրվա պայմանները շատ վատ են: Ի՞նչ անենք, չմարզվե՞նք: Ժամկետ չեմ կարող նշել, բայց վստահ եմ, որ երկու-երեք տարի հետո կունենանք միջազգային ստանդարտներին համապատասխան մարզադպրոց: Մեր մարզադպրոցը, որտեղ հիմա մարզվում ենք, կարող է մինչև սպորտի վարպետի մակարդակ ապահովել, միանշանակ Աշխարհի չեմպիոնները նման պայմաններում չեն մարզվում»,- նշում է Սերոբյանը:

Գլխավոր մարզիչը նաև հիշում է՝ Արթուր Դավթյանի չեմպիոն դառնալուց հետո եղել են Կառավարությունում, և վարչապետ Փաշինյանն անձամբ է ասել, որ շուտով կունենան նոր մարզադպրոց, որի տարածքն արդեն հատկացվել է: Բայց, թե ի՞նչ փուլում են շինարարական աշխատանքները, վերջինս տեղյակ չէ:

Նա նաև կարևորում է այն, որ անձամբ և ոլորտում հաջողություն գրանցած յուրաքանչյուր մարզիկ տեսնում են պետական աջակցություն. «Արդյունքներ գրանցած բոլոր մարզիկները պատշաճ վարձատրվում են, ստանում ֆինանսական աջակցություն: Վերջին շրջանում այդ գումարը կրկնապատկվեց թե՛ մարզիչների, թե՛ մարզիկների համար»:

Խոսելով միջազգային մրցաշարերում մարզիկների ելույթների ժամանակ իր ապրումների ու զգացողությունների մասին՝ մարզիչն ասում է՝ «մինչև մարզիկն իր անելիքն անում, վերջացնում է, «հոգիս դուրս է գալիս»»:

«Արթուր Դավթյանի ելույթի ժամանակ տրիբունայում էի, կողքս ընկերներս, կոլեգաներս էին: Երբ հասկացա, որ դարձավ Աշխարհի չեմպիոն, ուղղակի թողեցի ու դուրս եկա, որպեսզի մենակ մնամ: Չեմ կարող ասել՝ ինչ էի զգում այդ պահին. անբացատրելի էմոցիաներ էին: Անգամ այդ նյարդային վիճակից ինձ վրա ամբողջությամբ ցան էր առաջացել: Աշխարհի ամենամեծ դրամական պարգևը ստանալուց անգամ նման բան չէի զգա, ինչ այդ պահին եմ զգացել»,- ժպիտով է հիշում մարմնամարզության հավաքականի գլխավոր մարզիչը:

Վերջինս հիշատակում է նաև 2021 թվականին Տոկիոյում կայացած Օլիմպիական խաղերը:

«Մինչ այդ, այո՛, Աշխարհի չեմպիոն չէինք ունեցել, բայց ունեցել էին մեդալներ Աշխարհի առաջնություններից, բոլոր կարգի մրցույթներից: Իսկ Օլիմպիական մեդալ վերջին անգամ 41 տարի առաջ էինք ունեցել: 1980 թվականին Ալբերտ Ազարյանի որդին՝ Էդուարդ Ազարյանն էր ԽՍՀՄ-ում դարձել Օլիմպիական չեմպիոն: Եվ մեկ էլ՝ Արթուրի հաջողությունն ու մեդալը. սա լրիվ այլ զգացողություն էր, չգիտեմ՝ ինչ հպարտություն էի զգում այդ պահին: (- հեղ. Ծիծաղում է): Ճիշտն ասած՝ խմիչքի հետ սեր չունեմ, բայց այդ պահին նստել եմ, բոլորի հետ նշել: Մենք պատրաստ էինք, կարող էինք, բայց մինչև վերջ չէի հավատում, որ կկարողանանք Օլիմպիական մեդալ բերել»,- հպարտորեն շեշտում է Հակոբ Սերոբյանը:

Նա 2000 թվականից մարմնամարզության հավաքականի մարզիչն է ու հիշում է, թե ինչ բարդ ժամանակներ են ապրել. «Շատ դժվար ճանապարհ ենք անցել: Մենք հասանք ամեն ինչի, ամեն տեղից մեդալներ ունեցանք, պակասում է միայն Օլիմպիական ոսկին, դա էլ ենք բերելու: Դահլիճներն էլ որ լինեն, մեր երիտասարդներն ավելի լավ պայմաններում կմարզվեն»:

 Հերմինե Կարապետյան