Բոլորս էլ կնախընտրեինք անցավ զիջումները, բայց ամեն բան տանում է նրան, որ դա դառնա այլընտրանք և իրականություն. Իոաննիսյան

«Իրազեկ քաղաքացիներ միավորում» հասարակական կազմակերպության համակարգող Դանիել Իոաննիսյանը կարծում է, որ Ադրբեջանը, ըստ էության, փորձում է ամեն տեսակ գործողություններով իր իշխանությունը հաստատել Արցախում: Հանքերն ու մնացած մեջբերվող հանգամանքները պարզապես պատրվակ են: Ըստ նրա՝ նաև ակնհայտ է, որ Ռուսաստանը կա՛մ չի ուզում, կա՛մ չի կարողանում դիմադրել դրան և պարտադրել, որ Ադրբեջանը չանի նոյեմբերի 9-ի հայտարարությանը հակասող քայլեր:

«ՄԱԿ-ի խորհրդում, թերևս, Ռուսաստանը միակն էր, որը չասաց՝ Լաչինի միջանցքը փակ է, այն էլ՝ այն պարագայում, երբ ՄԱԿ-ի անդամ մնացած երկրներն արձանագրեցին այդ փաստը: Բացի դա, ռուսական կողմը կրկին միակն էր, որը միջանցքի բացման վերաբերյալ ոչ մի կոչ չարեց: Սա խոսուն փաստ է այն մասին, որ ռուսները չեն կատարելու եռակողմ հայտարարության 6-րդ կետով սահմանված պարտականությունները և չեն ապահովելու Լաչինի միջանցքով անարգել երթևեկությունը»,- «Հայկական ժամանակ»-ի հետ զրույցում ասում է նա:

Վերջինիս խոսքով՝ ՄԱԿ-ի ԱԽ նիստը խոսում էր այն մասին, որ, այո՛, Հայաստանը, ըստ էության, չունի դաշնակիցներ: Ճիշտ է, ԱՄՆ-ն, Ֆրանսիան, Նորվեգիան և Իռլանդիան ամենահասցեական հայտարարություններն արեցին Ադրբեջանի դեմ, որոնք որոշակի արժեքային առումով մեր դաշնակիցներն են, սակայն փաստը մնում է փաստ, որ նրանց հետ չենք կարող լինել բացարձակ դաշնակցային հարաբերություններում, որովհետև ֆորմալ առումով մենք Ռուսաստանի դաշնակիցն ենք, որն էլ ինքնին մեծ խոչընդոտ է:

«Ստեղծված իրավիճակում ռուսական կողմի նման պահվածքը խոսում է այն մասին, որ, ցավոք, մենք չպետք է հույս ունենանք, թե ռուսները կկարողանան Արցախում պահել ստատուս քվոն: Այս ամենը շատ տխուր արձանագրում է. բոլորս հույս ունեինք, որ դա տևական ժամանակ կպահպանվի, սակայն իրականությունն այլ եղավ: Մինչ այդ էլ Պուտինը զարմանում էր, թե ինչու են Հայաստանի իշխանությունները փորձում անվտանգային այլ տարբերակներ գտնել, երբ ռուս խաղաղապահներն Արցախում են. պատճառը, ինչպես տեսնում ենք, ակնհայտ է: Ռուսաստանը չի կարողանում կատարել այն, ինչ պարտավոր է, հակառակ դեպքում ՀՀ իշխանություններն այլընտրանքային տարբերակներ չէին փնտրի: Նշանակում է, որ մենք պետք է որոնենք այլ տարբերակներ, անգամ՝ ցավոտ: Ի վերջո, որքա՞ն ժամանակ կարող է Լաչինը փակ լինել, հաջորդն ինչպիսի՞ ոտնձգություն կլինի, որին ռուս խաղաղապահ առաքելությունը կրկին չի արձագանքի»,- ընդգծում է Իոաննիսյանը:

Նրա կարծիքով՝ որոշ դեպքերում հնարավոր է սահմանափակ առումով հույսը դնել միջազգային հանրության վրա, սակայն դա ենթադրում է ցավոտ զիջումներ. «Ակնհայտ է՝ բոլորս էլ կնախընտրեինք անցավ զիջումներն ու առհասարակ զիջումների բացակայությունը, սակայն ամեն բան տանում է նրան, որ դա դառնա այլընտրանք և իրականություն»:

Վերջինիս խոսքով, այնուամենայնիվ, ՄԱԿ-ի ԱԽ նիստը իրավիճակին համահունչ, ադեկվատ և հաջողված քայլ էր, որի բոլոր անդամները, բացի Ռուսաստանից, արձանագրեցին Լաչինի փակ լինենն ու դրա բացման անհրաժեշտությունը՝ հայտարարելով, որ Ադրբեջանը պետք է բացի այն: «Սա Հայաստանի դիվանագիտական ջանքերի արդյունքն է»,- շեշտում է նա:

Ըստ զրուցակցի՝ անհասկանալի է նաև ՀՀ-ում որոշ քաղաքական ուժերի և գործիչների պահվածքը, որոնք փորձում են փաստաբան դառնալ Պուտինի և Ալիևի համար: Կան այնպիսիններն էլ, որոնք բացեիբաց ասում են՝ Լաչինի միջանցքը փակ չէ: Տպավորություն է, որ այդ մարդիկ ոչ թե ՀՀ պատգամավոր են, այլ ՌԴ: Սա չափազանց մտահոգիչ իրողություն է:

«Ցավալի է, որ ստեղծված իրավիճակում շուրջ 25 պատգամավոր դեմ քվեարկեց հետախուզության ստեղծմանը: Անկեղծ ապշած էի: Եթե որոշները գոնե ասեին, որ արտաքին հետախուզությունը ոչ թե այսպես, այլ այնպես պետք է ստեղծվի, կհասկանայի, սակայն դեմ լինել դրա ստեղծմանը, ապշելու բան է: Հարց է առաջանում՝ նրանք դե՞մ են Հայաստանի ուժեղացմանը և որ մեր երկիրն ունենա պետական մարմին, որը կկարողանա տեղեկություն հայթայթել՝ դրանք տալով իշխանությանը, որն էլ համապատասխան որոշումներ կկայացնի: Ցավոք, Ադրբեջանը մեր մասին ավելի շատ բան գիտի, քան մենք: Ինչպես վերջերս պարզ դարձավ, անգամ հետախուզական գործակալներ ուներ, որոնցից մեր մասին ինֆորմացիա էր կորզում: Նշանակում է, որ այդ պատգամավորները դեմ են, որ ՀՀ-ն էլ սույն ուղղությամբ աշխատի»,- ասում է նա:

Իոաննիսյանի դիտարկմամբ՝ որոշ մարդիկ նախընտրում են, որ Հայաստանը ավերակների վերածվի. «Նրանց համար կարևոր է, որ իրենք իշխանության մնան, և ոչ ոք իրենցից իրենց թալանած գույքը չխլի: Ի վերջո, Ազգային ժողովում հիմա այնպիսի մարդիկ և խմբակցություններ են, որոնք պետք է լինեին բանտում»:

Նատալի Մկրտչյան