Հնդկաստանը չի կարող ՀՀ-ի բոլոր հարցերը լուծել, սակայն սա շատ լավ ճանապարհ է. վերլուծաբանը՝ գնվող զենքերի մասին

«APRI Armenia»-ի փորձագետ, ռազմական վերլուծաբան Լեոնիդ Ներսիսյանը Հայաստան-Հնդկաստան հարաբերություններում մեծ առաջընթաց է նկատում: Ըստ նրա՝ լավ է, որ արդեն երկրորդ անգամ է խոսվում Հնդկաստանից զենք ձեռք բերելու մասին:

Ինչպես հայտնել ենք, այսօր հնդկական ThePrint առցանց թերթը գրել է, որ Ադրբեջանի հետ հարաբերություններում շարունակվող լարվածության համատեքստում Հայաստանը դիտարկում է Հնդկաստանի հետ պաշտպանական նոր գործարքներ կնքելու հնարավորությունը․ զենիթահրթիռային համալիրներից զատ, ինչպիսին է «Ակաշ»-ը («Akash»), Հայաստանը դիտարկում է անօդաչու թռչող սարքերի և այլ զինամթերքի հնարավոր գնումը։ Ըստ թերթի՝ ավելի վաղ երկու երկրները հնդկական «Պինակա» համազարկային կրակի ռեակտիվ համակարգերի, «Կոնկուրս» հակատանկային հրթիռային համակարգերի, ինչպես նաև զինամթերքի լայն տեսականու, այդ թվում՝ 80 մմ ականանետի վաճառքի միջկառավարական պայմանագիր են կնքել:

Նշենք, որ «Ակաշ»-ը Հնդկաստանում նախագծված փոքր տարածությունների զենիթահրթիռային համալիր է, որը նախատեսված է օբյեկտների ու զորքերի խմբավորումների հակաօդային պաշտպանության համար։

Անդրադառնալով նշյալ զինատեսակներին՝ ռազմական վերլուծաբանը նկատում է՝ 2020-ի պատերազմում Հայաստանը հրթիռային հրետանու ծանր կորուստներ է ունեցել, ինչը այս գնումներով կլրացվի:

««Պինակայի» գնմամբ այս հարցը մասամբ կլուծվի, իսկ «Կոնկուրս» հակատանկային հրթիռային համակարգերը սովետական են, դրանցից Հնդկաստանը բավականին մեծ քանակով ունի: ՀՕՊ համակարգում ունենք համալրում կատարելու կարիք, հրետանին նույնպես պետք է ուժեղացվի, հակատանկային միջոցները ևս պետք է համալրվեն նոր ու էֆեկտիվ համակարգերով: «Կոնկուրս»-ն այնքան էլ նոր համակարգ չէ, բայց բացը կարող է լրացնել: ԱԹՍ-ների մասով էլ պետք է ուշադրություն դարձվի: Կան ԱԹՍ տեսակներ, որոնք դժվար է Հայաստանում արտադրել: Պետք է կենտրոնանալ նաև կապի միջոցների վրա»,- ընդգծում է նա:

Հայաստանում ԱԹՍ-ներ արտադրելու և դրանց արդյունավետ լինելու մասին խոսելիս էլ զրուցակիցն ասում է՝ ռազմական արդյունաբերության գծով բալանսավորված մոտեցում է անհրաժեշտ:

«ԱԹՍ-ներ պետք է գնվեն նաև դրսից, սակայն չպետք է մոռանալ ներքին կարողությունների մասին: Պետությունը պետք է սերտ համագործակցի տեղական արտադրողների հետ: ԱԹՍ-ների մասով Հայաստանում 3-4 կազմակերպություն կա, որոնք շատ մոտ են լավ կարգի ԱԹՍ-ներ ստեղծելուն և վաճառելուն: Սակայն այդ աշխատանքը երբեք չպետք է կանգնի, պետք է միշտ կատարելագործվել»,- կարծում է նա:

Դիտարկմանը, որ շատերը պնդում են՝ ՀԱՊԿ-ից Հայաստանը չպետք է դուրս գա, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս ավելի մատչելի պայմաններով զենք գնել, սակայն կարծես թե Հայաստանը զենք գնելու այլ ուղղություններ է փնտրում, ինքն ինչպե՞ս է գնահատում նոր ռազմական դաշնակիցներ փնտրելու գործընթացը, Ներսիսյանը նկատում է՝ ՀԱՊԿ-ի երկրներից միայն ՌԴ-ն է լուրջ զենքեր արտադրում, իսկ այժմ Ուկրաինայի հետ պատերազմի պատճառով Ռուսաստանն այլ երկրների զենք չի վաճառում:

«ՀԱՊԿ-ի ֆունկցիան այժմ նորմալ չի աշխատում՝ էժան զենք գնելու մասով: Սակայն չենք կարող կանխատեսումներ անել, միգուցե որոշ ժամանակ անց կառույցը կրկին սկսի նորմալ աշխատել: Իհարկե, ՀԱՊԿ-ի ներսում կան անհամաձայնություններ, սակայն դրանք կապ չունեն Ռուսաստանի և Հայաստանի հարաբերությունների հետ: Ռուսաստանը զուտ հիմա զենք ոչ մեկին չի վաճառում»,- համոզմունք է հայտնում զրուցակիցը:

Վերջինս իշխանությունների քայլերը նոր ռազմական դաշնակիցներ ձեռք բերելու հարցում գնահատում է դրական. «Կոնկրետ Հնդկաստանի հետ հարաբերությունների մասով կարող եմ ասել, որ Հնդկաստանը չի կարող Հայաստանի բոլոր հարցերը լուծել, սակայն որպես երկարաժամկետ ռազմավարություն սա շատ լավ ճանապարհ է, քանի որ Հնդկաստանը աշխարհի արագ զարգացող երկրներից մեկն է: Միգուցե 2022 թվականին դեռ այդքան ներուժ չունի, որպեսզի զենք վաճառելուց զատ՝ այլ աջակցություն էլ ՀՀ-ին ցուցաբերի, սակայն, օրինակ, 2030 թվականին այլ Հնդկաստան ենք մենք տեսնելու»: