Արդյոք «Դոմուսը» զավթել է Գյումրու նախկին «Կոմերիտմիության այգին». ով է ուղղորդում բարձրացած աղմուկը

«Ցավոք սրտի, այս պահին Գյումրին կորցնում է իր գեղեցիկ այգիներից մեկը՝ «Կոմերիտմիության այգին», քանի որ այգու տեղում պահեստ է կառուցվում։ Ինչպես ասում են, բիզնես շահը գերակա է հանրային շահից։ Ո՞վ է պատասխան տալու գալիք սերունդների առաջ»։

«Ալեքսանդրապոլ. Լենինական. Գյումրի» ֆեյսբուքյան խմբում այս գրառմամբ բողոքի նոր ալիք բարձրացավ Վազգեն Սարգսյան փողոցում գտնվող նախկին Կոմերիտմիության այգու տարածքում ընթացող շինարարության շուրջ:

Այգին որպես կանաչ գոտի գործել է մինչև 1988-ի աղետը, այնուհետեւ տարածքում տնակներ են դրվել, այգին դարձել էր տնակային մեծ ավան: Տարիների ընթացքում բնակարաններ ստացած ընտանիքները լքեցին այն:

Ներկա պահին այդ տարածքում մի քանի տնակ է մնացել, գյումրեցիների ասած՝ «Զոյայի» արձանը, որն իրականում կոչվում է «Ավետաբեր», և արդեն ավարտին մոտեցող հսկա մի շինություն:

Գյումրեցիների ֆեյսբուքյան հիմնական բողոքը կանաչ տարածքի, այսպես ասած, զավթման հետ է կապված: Գյումրու քաղաքապետարանի գլխավոր ճարտարապետ Հենրիկ Գասպարյանը ՀԺ-ի հետ զրույցում ընդգծում է՝ տարածքը զավթված չէ, սեփականատեր կա, ինքն էլ օրենքի շրջանակներում իրականացնում է շինարարությունը:

Խնդրի մասին, ըստ «Ավետաբեր» արձանի քանդակագործ Սամվել Պետրոսյանի, պետք էր մտածել նախքան տարածքը սեփականատիրոջը տալը: «Ինչ թղթերի հիման վրա է տրված, իրենք ինքնագլուխ իրավունք չունին տալու, մինչև համապատասխան թույլտվություններ չունենան, ծածկադմփոց չի կարելի անել էս հարցը: Շինարարությունն ավարտվում է, նոր ենք իմանում արձանի հեղինակներս՝ ես ու Եղոյան Ռաֆիկը, ինքն էլ պատվանդանի հեղինակն է»,- զայրանում է քանդակագործը:

«Ես չգիտեմ իրականում, թե աղմուկն ինչի համար է կամ ինչ աղմուկ է: Տարածքը վերածվել էր աղբանոցի, իսկ այն որպես կանաչ գոտի կրկին դիտարկելն անիմաստ էր, քանի որ տնակային ավան եղած ժամանակ ամբողջովին ավերվել էր: Հիմա այն ներդրողին է տրված կառուցապատման իրավունքով՝ օրենքով սահմանված կարգով՝ մարզպետարան, քաղաքապետարան, ՀՀ քաղշինկոմիտե օղակներն անցնելով: Մեծ ներդրման մասին է խոսքը, մոտ 1 մլն դոլարի հասնող, հատկապես որ սեփականատերը և՛ աշխատատեղ է ստեղծում, և՛ պարտավորություն ունի այգու մի հատվածը, որտեղ գտնվում է նաև արձանը, վերականգնել որպես կանաչ գոտի»,- ասում է քաղաքապետարանի ճարտարապետ Հենրիկ Գասպարյանը:

Թեթև կոնստրուկցիաներով կառուցվող շինությունը «Դոմուս» ընկերության համար ծառայելու է և՛ որպես առևտրի կենտրոն, և՛ որպես պահեստ:

Քանդակագործ Սամվել Պետրոսյանի «Ավետաբեր» կոչվող արձանը թե երբ և ինչու դարձավ «Զոյա», Գյումրիում հստակ չեն հիշում, բայց այս արձանի պահպանման հետագա ճակատագրի վերաբերյալ ևս ֆեյսբուքյան անհանգստություններ կան:

««Զոյային» ոչ մի բան չի կպել, արձանն իր տեղում է»,- տեղեկացնում է Գասպարյանը: «Քանդակագործը կապվեց մեզ հետ, դժգոհեց, թե արձանի տեսադաշտը փակվել է, չնայած որ պետք է ասել՝ էդ արձանի տեղն արդեն շատերն էին մոռացել, լավ է, սա առիթ եղավ, մարդիկ էլի հիշեցին կոմսոմոլի արձանի մասին: Մենք իրեն առաջարկել ենք արձանը տեղափոխել հարակից բարեկարգ հատված կամ քաղաքի մեկ այլ տարածք: Իսահակյանի այգին ենք առաջարկել, «Մայր Հայաստանի» հուշահամալիրի մոտ ենք առաջարկել: Քանդակագործը մեկ համաձայնում է, մեկ չի համաձայնում: Մեր առաջարկը հիմա էլ է ուժի մեջ: Ե՛վ կարող ենք տեղափոխել, եթե ցանկանա, և՛ կարող ենք թողնել տեղում, քանի որ արձանին որևէ վտանգ չի սպառնում, էդ հատվածն էլ պետք է կրկին վերականգնվի որպես կանաչ գոտի»,- ասաց ճարտարապետը:

Կառույցի շինարարությունն ավարտվում է, հսկայական շինությունը մեկ օրում չհայտնվեց:  Ինչո՞ւ հենց հիմա դժգոհեցին գյումրեցիները:

Քաղաքապետարանի պատասխանատուն ասում է՝ այդ հարցի պատասխանն իրեն էլ է հետաքրքրում: Կարծում է՝ քանդակագործն է ուղղորդում (նկատի ունի քանդակագործ Սամվել Պետրոսյանին):

«Կարծում եմ՝ էդպես է, քանդակագործի կողմից է ուղղորդվում, որովհետև մենք իրեն տարբեր տեղեր ենք առաջարկել, որ արձանը տեղափոխենք, չգիտեմ՝ ինչ է ուզում: Որ ասում էր՝ լավ չի երևում, մենք էլ տեղափոխման հարց էինք դրել, բայց նաև ասել ենք՝ տեղում էլ կարող է մնալ: Արձան է, ժամանակին դրվել է, լավ է, վատ է, էդ է: Այգին բարեկարգվում է, ինչ վատ կլինի, որ բարեկարգ այգում մնա: Չգիտեմ, երևի կամակորություն է անում: Ինքը նույնիսկ եղել է քաղաքապետի մոտ, համաձայնել է, որ մի փոքր առաջ բերենք, դնենք, որ լավ երևա, մենք պատրաստ ենք էդ աշխատանքներին, չգիտեմ՝ ինքը ոնց ուզեց»,- ասում է քաղաքապետարանի ճարտարապետը:

Արդյոք Գյումրու քաղաքապետարանը քանդակագործ Սամվել Պետրոսյանին առաջարկե՞լ է արձանը տեղափոխել այլ տարածք:

«Ինչ ուզենան, կխոսան»,- եղավ մեր հարցի պատասխանը: «Զանգում են, օդի մեջ կրակում, ես գործնական տղա եմ, ինձ գործն է հետաքրքրում: Ինչ տեղ առաջարկել են էդ արձանին, ոնց որ չլինի, ինքը հանգստի գոտու, կանաչ գոտու համար է, փողոցի մեջ տրանսպորտի հանգույցի տեղ չեն դնե արձանը, անուղեղ վիճակ է: Ոչ մի քննարկում, ոչ մի բան չեն անում, ուղղակի ավերում են քաղաքը»,- ասում է քանդակագործ Պետրոսյանը:

Արդյոք արձանի տեսքը շա՞տ է փակում կառուցված շինությունը: «Ոչ թե փակում, այլ հերն անիծում է, բա եղա՞վ, կարելի՞ է էդպես, դա դավաճանություն է: Ժողովուրդը ոտի է ելել, տեսնինք՝ ինչ կեղնի հետո, հարցը ինչխ կկարգավորվի»,- զայրանում է Պետրոսյանը:

Նշենք, որ խնդրին անդրադարձել էր նաև Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի Գյումրու մասնաճյուղի տնօրեն Կարեն Պետրոսյանն ու իր «Ֆեյսբուքի» էջում գրել. «Սա նախկին կոմերիտմիության այգին է ու «Զոյայի» արձանը, որը թաղի համար եզակի լուսավոր կետերից է, կարող էր կենտրոն չհամարվող թաղամասի համար դառնալ ժամանցի հաճելի վայրերից մեկը, սակայն այստեղ (անհասկանալի հանգամանքներում) այժմ վեր է խոյանում անֆասոն ու տձև մի կառույց։

Հիմք ընդունելով մայրաքաղաքում ապօրինի կառույցների ակտիվ ապամոնտաժումը՝ հույս ունեմ, որ այս հարցը ևս արդար լուծում կունենա՝ ի շահ մեր քաղաքի ու քաղաքի բնակչի։

Հ.Գ. Նկարը արվել է մոտ մեկ ամիս առաջ ու չի հրապարակվել՝ ընտրություններին հարցը չքաղաքականացնելու համար»։

Լուսանկարը՝ «Ալեքսանդրապոլ. Լենինական. Գյումրի» ֆեյսբուքյան խմբի էջից

Սամսոն Մատինյան