Թակում են դռները. չորս ֆուտբոլիստ՝ Հայաստանի առաջնությունից, որոնք հասունացել են հավաքականի հրավերի համար

Հայաստանի հավաքականի գլխավոր մարզիչ Խոակին Կապառոսը շուտով կհարապարակի Հայաստանի հավաքականի հայտացուցակը Ազգերի լիգայի 2020/21 խաղարկության խմբային փուլի վերջին երկու հանդիպումների համար: Նոյեմբերի 15-ին Հայաստանի հավաքականը Թբիլիսիում պետք է հյուրընկալվի Վրաստանին, իսկ դրանից երեք օր հետո՝ նոյեմբերի 18-ին, Կիպրոսում կհանդիպի Մակեդոնիայի հավաքականի հետ:

«Հայկական ժամանակն» առանձնացրել է չորս ֆուտբոլիստի, որոնք Հայաստանի առաջնությունում իրենց ելույթներով կարող են արժանանալ ազգային ընտրանու գլխավոր մարզչի ուշադրությանը:

1. Ժիրայր Մարգարյան – Ձախ պաշտպանի դիրքում Հայաստանի հավաքականը որոշակի խնդիրներ ուներ հոկտեմբերյան հանդիպումներում: Արման Հովհաննիսյանն այդքան էլ հաջող չգործեց Վրաստանի և Էստոնիայի ընտրանիների հետ խաղերում, բացի այդ, Արմանը գրեթե զրկված է խաղային պրակտիկայից իր թիմում՝ ղազախական «Տոբոլում»: Սերոբ Գրիգորյանը «Փյունիկում» լավ տպավորություն է թողնում, հավաքականում էլ Կապառոսը նրան փորձարկում է և կարծես գոհ է, սակայն մրցակցության համար ևս մեկ պաշտպանի առկայությունը չէր խանգարի: Առավել ևս, որ խոսքը հայկական առաջատար թիմերից մեկի հիմնական ձախ պաշտպանի՝ Ժիրայր Մարգարյանի մասին Է: Մարգարյանն իրեն գերազանց դրսևորեց նախորդ մրցաշրջանում՝ «Շիրակի» կազմում լավ տպավորություն թողեց, Եվրոպայի լիգայի արժանի ելույթ է ունենում «Արարատում»: Մարգարյանի հրավերի պահը կարծես հասունացել է, եթե Ժիրայրը շարունակի նույն տեմպով: Բացառված չէ, որ մոտ ապագայում հիմնական կազմի ֆուտբոլիստ էլ դառնա:

2. Հակոբ Հակոբյան – Երևանի «Ուրարտուն» Հայաստանի Պրեմիեր լիգայի առաջատարն է, իսկ Հակոբ Հակոբյանը՝ այդ թիմի հիմնական կազմի ամուր խաղացող: «Ուրարտուն» գրեթե բոլոր խաղերում իր հիմնական կազմում երկու հայ ֆուտբոլիստ է ունենում, որից մեկը պարտադիր լինում է դարպասապահը (կա՛մ Բեգլարյանը, կա՛մ Այվազովը), իսկ մյուսը՝ Հակոբյանը: Ալեքսանդր Գրիգորյանը հիմնականում վստահում է Հակոբյանին աջ պաշտպանի դիրքը, սակայն Հակոբյանը մեծ հաջողությամբ հանդես է գալիս նաև կենտրոնական կիսապաշտպանի դիրքում: Հենց այդ խաղային դիրքում էլ Հայաստանի հավաքականը բավականին մեծ խնդիրներ ունի: Հակոբյանի ցուցադրած խաղը վստահություն է ներշնչում և Կապառոսի ուշադրությունից դժվար թե վրիպի: Այնպես որ, եթե ոչ այս անգամ, ապա շատ շուտով երիտասարդ ֆուտբոլիստին կարելի է սպասել ազգային հավաքականում:

3. Դավիթ Դավիդյան – Դավիդյանը ծնվել և ֆուտբոլային կարիերան սկսել է Ռուսաստանում, ՌԴ-ի քաղաքացի է, սակայն ցանկության դեպքում նրան արագորեն կարող են հրավիրել Հայաստանի հավաքական: Այս մրցաշրջանում Դավիդյանը շատ լավ տպավորություն է թողնում «Ալաշկերտում»: Թիմի լավագույն ռմբարկուն Է՝ խփած 4 գոլերով, հայ ֆուտբոլիստների մեջ էլ ամենաշատ գոլ խփած խաղացողն է: Դավիդյանը դարձել է «Ալաշկերտի» առաջատարներից մեկը, իսկ նրա գոլերն արդեն շատ միավորներ են բերել թիմին: Միակ խնդիրը Դավիդյանի խաղային դիրքն է: Աջ եզրային կիսապաշտպանի դիրքում Հայաստանի հավաքականում բավականին մեծ մրցակցություն է, որտեղ 22-ամյա ֆուտբոլիստը դժվար թե հաղթող դուրս գա: Բայց Դավիդյանն ունիվերսալ խաղացող է, նախորդ մրցաշրջանում «Արարատի» մարզչական շտաբը նրան հաճախ աջ պաշտպանի դիրքում էր փորձարկում: Ճիշտ է, այստեղ էլ մրցակցությունը հավաքականում ուժեղ է. աջ պաշտպանի դիրքի համար պայքարում են Հովհաննես Համբարձումյանն ու Կամո Հովհաննիսյանը: Մյուս կողմից էլ Դավիդյանի խաղն արժանի է ուշադրության, և երիտասարդ ֆուտբոլիստի առաջխաղացման համար հավաքականից հրավերը կարող է լավ խթան լինել:

4. Արամ Քոչարյան – Վանաձորի «Լոռիի» ավագը էական առաջընթաց է գրանցել վերջին տարիներին: 2019թ.-ին հենց «Լոռիում» Քոչարյանին վստահեցին, «հանեցին» Առաջին դիվիզիոնից, այնուհետև 24-ամյա ֆուտբոլիստը լավ մրցաշրջան անցկացրեց «Գանձասարում», իսկ նոր մրցաշրջանը նորից սկսեց վանաձորյան ակումբում և դարձավ թիմի առաջատարներից մեկը: Քոչարյանը կենտրոնական կիսապաշտպան է, և խնդրահարույց այդ դիրքում նրա որակներով խաղացողը կարող է շատ պետքական լինել: Ընթացիկ մրցաշրջանում Քոչարյանի խաղն արժանի է հավաքականի մարզչական շտաբի ուշադրությանը, հատկապես, որ «Լոռին» էլ ներկա պահին առաջնության առաջատարների թվում է: