Անհասկանալի է ռեժիսորի հրապարակ բերած արհեստական օրակարգը. ԿԳՄՍ-ն պատասխանել է Գալստյանի ահազանգին

Օրեր առաջ կինոռեժիսոր Հովհաննես Գալստյանն ահազանգել էր, որ ՀՀ կրթության, գիտության, մշակույթի եւ սպորտի նախարարությունը (ԿԳՄՍՆ) դրամաշնորհ է հատկացրել պաշտոնական կեղծիքով ներկայացված ծրագրի: Նշել էր, որ ռեժիսոր Արամ Շահբազյանի «Մոսկվիչ, իմ սեր» խաղարկային ֆիլմին գումար է տրամադրվել ֆրանսիայում կայանալիք մի փառատոնի մասնակցելու համար այն դեպքում, երբ նախ փառատոնն անց չի կացվում հայտում նշված ժամանակահատվածում եւ հետո տվյալ ֆիլմն ընդհանրապես ընդգրկված չէ նշված փառատոնին ներկայացվելիք կինոնկարների ցանկում:

Նախքան նյութը կհրապարակվեր՝ ՀԺ-ն ԿԳՄՍՆ-ից մեկնաբանություն էր խնդրել տեղի ունեցածի վերաբերյալ: Այսօր ԿԳՄՍՆ-ն մեզ տրամադրել է գրավոր պատասխան, որտեղ հիմնավորորել է  «Մոսկվիչ, իմ սեր» ֆիլմը Ֆրանսիայում ներկայացնելու համար մոտ կես միլիոն ՀՀ դրամ հատկացնելու անհրաժեշտությունը:

Նախարարությունից էլ են փաստում, որ «Մոսկվիչ, իմ սեր» ֆիլմը Մոնտելիմարում կայանալիք «Գիրը՝ էկրանին» բուն փառատոնի ծրագրում ընդգրկված չէ եւ չի ներկայացվելու: Միեւնույն ժամանակ հավելում են՝ «Գիրը՝ էկրանին» կինոփառատոնը տարվա ընթացքում, իր ընտրությամբ ներկայացնում է ֆիլմեր, որոնք նպատակահարմար է գտնում տարածել: Հայաստանի եւ Ֆրանսիայի միջեւ մշակութային համագործակցության եւ արվեստի լուսաբանման համատեքստում գործընթացն այս տարի մեկնարկել է հայկական՝ «Մոսկվիչ, իմ սեր» ֆիլմի ցուցադրումով:

ԿԳՄՍՆ-ից նաեւ հայտնում են, որ փառատոնից դուրս ֆիլմերի ցուցադրումը նշված կինոփառատոնի ծրագրային քաղաքականություններից մեկն, որն իրականացվում է փառատոնի բուն օրերից դուրս՝ տարվա ընթացքում: Մոնտելիմարի փառատոնն ընդգրկում է ավելի քան 20,000 մարդ: Հայկական ասոցիացիան փառատոնի գործընկերն է 2015 թվականից:

Քանի որ այս հարցը բարձրաձայնել էր Հովհաննես Գալստյանը, ԿԳՄՍՆ-ն նաեւ անդրադարձել է նրան, նշել, որ անհասկանալի է, թե ինչու է վերջինս հրապարակ բերել արհեստական օրակարգ:

«Մասնագիտորեն իրազեկ յուրաքանչյուր գործիչ գիտակցում է, որ որեւէ կինոարտադրող երկիր չի կարող վարել իր քաղաքականությունը՝ կողմնորոշվելով միայն «Ա» դասին պատկանող փառատոներով»,- նշվում է նախարարությունից ստացված գրության մեջ: Գերատեսչությունից միաժամանակ վստահեցնում են, որ խելամիտ կինոքաղաքականությունը պահանջում է կինոշուկաների տարբերակում (դիվերսիֆիկացում)՝ ըստ համատեղ արտադրության մասնակից կողմերի նպատակների, կինոարդյունքի բովանդակության: Որպես օրինակ նշում են FIAPF-ի դասակարգմամբ «Ա» դասին չպատկանող այնպիսի կինոփառատոներ, ինչպիսիք են՝ Ռոտերդամի, Թելյուրայդի, Սանդանսի միջազգային կինոփառատոները:

«Պատշաճ չենք համարում միեւնույն չափանիշներով կողմնորոշվելու ռեժիսորի պահանջը՝ ստեղծագործողին եւ կինոարտադրողին: Պետական քաղաքականության առաջնահերթությունները վերաբերում են նախ եւ առաջ ստեղծագործող անհատների լիարժեք գործունեությունն ապահովելուն, կինոարդյունքը տարբեր ձեւաչափերով տարածելուն եւ ներկայացնելուն»,- նշում են ԿԳՄՍՆ-ից: 

Հայտնում են նաեւ, որ նախարարությունը որոշել է  միջազգային հեղինակավոր հարթակում՝ Բեռլինի միջազգային կինոփառատոնին կից Եվրոպական կինոշուկայում ունենալ միասնական ազգային տաղավար. «Սրա վկայությունն է շուրջ 30 կինոարտադրողների ցանկությունը լինելու նշված հարթակում»:

Միասնական ազգային տաղավար ունենալու համար նախարարությունը պետական միջոցներ է ուղղել տարածքի եւ տաղավարի վարձակալության, կառուցապատման եւ ձևավորման համար: Թե կոնկրետ ինչքան գումար է ուղղել, մանրամասներ չեն նշվում: «Բոլոր մասնակից պրոդյուսերները ապահովելու են իրենց ներկայությունը ոչ պետական միջոցներով եւ Հովհաննես Գալստյանը չի կարող բացառություն լինել: Այս ձեւաչափն է թելադրում պետություն-մասնավոր հատված համագործակցության տրամաբանությունը»,-նկատում են նախարարությունից: