Ընտրության հարց է, ում դուր չի գալիս կարող է չնայել. Լուիզան՝ Վումնս քլաբի քննադատությունների մասին

Մարտի 27-ին Թատրոնի միջազգային օրվա կապակցությամբ, թատերարվեստի ոլորտում ցուցաբերած բարեխիղճ աշխատանքի համար ՀՀ մշակույթի նախարարության կողմից ոսկե մեդալի արժանացածների թվում է նաեւ հայտնի դերասանուհի Լուիզա Ներսիսյանը: Առաջին ոսկե մեդալի, վերջին մի քանի ամիսներին քննադատությունների առիթ տված «Շանթ» հեռուստաընկերության եթերում հեռարձակվող Women’s Club «Վումնս քլաբ» հումորային հեռուստաշոուի եւ մշակութայնին կյանքի մասին «Հայկական ժամանակ»-ը զրուցել է դերասանուհու հետ։

- Լուիզա, վերջին շրջանում մեծ քննադատությունների ալիք է բարձրացրել հայտնի «Վումնս քլաբ» հումորային հեռուստաշոուն, որի մասնակիցն եք նաեւ դուք:

- Գիտեք, խնդրին ինչ է, յուրաքանչյուր գործ դու պետք է կատարես հավուր պատշաճի եւ ըստ ֆորմատի: Վումնս քլաբում ես չեմ կարող որեւէ արվեստի գործ քարոզել, դրա համար գոյություն ունի թատրոնը, բեմը, որով նաեւ ես իմ ծարավն եմ բավարարում: Ենթադրենք, ես տարբեր դերեր եմ մարմնավորում նաեւ ֆիլմերում, դա էլ այլ աշխատանք է. յուրաքանչյուր տեղ դու պետք է քեզ ճիշտ դրսեւորես եւ մաքսիմալ տաս, որպեսզի քո վերադարձը, արդյունքն էլ լինի մաքսիմալ: Այդ առումով Վումնս քլաբը զվարճանքի, ժամանցի դրսեւորում է, եւ այդ հաղորդաշարից պահանջել խորիմաստ մտքեր, կարծում եմ, սխալ է: Դրա համար գոյություն ունեն այլ արվեստի օջախներ, այլ հաղորդաշարեր, այլ ծրագրեր, որտեղ կարելի է փնտրել խորիմաստ, բարձր արժեքի եւ բարձր մշակույթի տարրեր: Ժամանցից պահանջել կրթող կամ դաստիարակող բնույթի ծրագրեր՝ սխալ մոտեցում է: Ընտրության հարց է, ում դուր չի գալիս կարող է չնայել:

- Նաեւ շատ են քննադատվում եթերում հնչող ցենզուրայից դուրս արտահայտությունները, նշվում, որ «մարմնական» հումորն է գերակշռում եւ որ սցենարիստը հեռուստաշոուի հիմնական շեշտն ի սկզբանե դրած է եղել Լիլի Մորտոյի բարեմասնությունների վրա:

- Իրականում հումորի սցենարները շատ քիչ են, եւ շատ քիչ ճյուղավորումներ ունեն: Ընդամենը մի քանի կատակելու թեմա կա այսօր, որը կարող է մեծ լսարան գրավել, դրանցից մեկը տղամարդ եւ կին փոխհարաբերություներն են, կանացի բարեմասնությունները եւ այլն: Կարծում եմ՝ ոչ մի սարսափելի բան չկա, երբ դու հումորով խոսում ես մի բանի մասին, ինչը կա: Մենք չենք կարող աչք փակել այն իրավիճակների եւ երեւույթների վրա, որոնք մեր իրականության մեջ կան: Գուցե մեզնից շատերն ուզում են ապրել հեքիաթային աշխարհում, որտեղ ոչ մի քննադատելի երեւույթ չկա, բայց պետք է հաշվի առնել, որ մեր իրականության մեջ դա կա եւ քիչ չէ: Այո, մեր իրականությունում էլ են լինում նման կանայք, վիճաբանություններ, սիրուհիներ եւ այլն: Սցենարը գրված է իրականությունից վերցված, ուրիշ բան է, որ այն ներկայացվում է մի փոքր ավելի գրոտեսկային ու սուր, որտեղ էլ միակ նպատակը ծիծաղ առաջացնելն է: Իսկ ինչ վերաբերում է, որ մենք ուրիշ մոլորակից մի հումոր ենք բերել եւ մի թեմա ենք արծարծում, որը չկա մեր իրականության մեջ՝ դա այդպես չէ:

- Անկախ քննադատություններից, քիչ չէ Վումնս քլաբի հետեւորդների թիվը, նաեւ նայում են այն մարդիկ, որոնք քննադատում են:

- Այո, բավականին մեծ լսարան ունի, ինչպես յուրաքանչուր ժամանցային ծրագիր, բնականաբար, ավելի մեծ լսարան է զբաղեցնում, որովհետեւ մարդիկ մի փոքր ուզում են ծիծաղել, լիցքաթափվել: «Վումնս քլաբ»-ի այդ 30 րոպեներն ուղղակի օգնում են մարդկանց, որպեսզի նրանք լիցքաթափվեն եւ ոչնչի մասին չմտածեն:

- Չնայած դուք հաղորդավարն եք, եւ կարծես, թե ձեր դերը մի փոքր այլ է, բայց ձեզ էլ են համարում «շպարված -սարքված վումըններից» մեկը:

- Այո, ես հաղորդավարն եմ, եւ կարծում եմ, որպես հաղորդավար, չեմ թերանում իմ աշխատանքում: Անկախ քննադատություններից՝ ինձ համար ամենակարեւորն է որեւէ գործ անելիս չթերանալ, անկախ նրանից՝ ես կոշկակարի գործ եմ անում, ինժեներ եմ, թե խոհանոցում կանգնած ճաշ եմ եփում: Այստեղ էլ փորձում եմ չթերանալ. այդ սկզբունքը ես վաղուց եմ որդեգրել:

- Դուք հայտնի եք ե՛ւ թատերական աշխարհում ե՛ւ կինոյի ոլորտում: Այսօր ձեր գործընկերից շատերին մտահոգում է մշակույթի նախարարության օպտիմալացման հարցը, ասում են, որ այդ կերպ կարող է մշակույթը ոչնչանալ: Իսկ ինչ ազդեցություն կունենա ձեր վրա, ինչ որ բան կփոխվի՞:

- Գիտեք, ես այսպիսի մի բան կասեմ, երբ դու աշխատում ես, առնչվում պրակտիկ կյանքին՝ ոչինչ չի փոխվում: Եթե յուրաքանչյուր ստեղծագործող մարդ զբաղված է իր գործով, անում է իր աշխատանքը, փորձում մաքսիմալ տալ ու անընդհատ իրեն զբաղված պահել եւ աճ գրանցել նախ եւ առաջ ինքն իր համար, կարծում եմ՝ ոչինչ չի կարող խանգարել: Ներքաղաքական փոփոխությունները, նախարարների փոփոխությունենրը, այդ թեմաները մեզ որպես դերասան ոչ խանգարում են, ոչ էլ կխանգարի օպտիմալացման հարցի որեւէ լուծումը: Միակ բանը, որ կարող է ինձ խանգարել, դա իմ ծուլությունն է: Եթե մեկ այլ դերասանի այս հարցը տայիք, որն ավելի քաղաքականացված է, գուցե նա կարողանար ավելի կոնկրետ պատասխանել, իսկ իմ դեպքում ես քաղաքականացված չեմ, ես արվեստագետ եմ, իսկ արվեստը կոչված է մարդասիրության: Անկախ պաշտոնից ու դիրքից՝ մենք կոչված ենք քարոզելու մարդասիրություն, մենք պարտավոր ենք սիրել նույնիսկ դաժան մարդուն: Իսկ եթե արվեստագետը ուզում է աճ գրանցել, յուրաքանչյուր փոփոխության մեջ վատից առաջ նախ պետք է փորձի լավը տեսենել, քայլելել առաջ ու մտածել, որ նման փոփոխությունն էլ կարող է լուսավոր ինչ- որ բան տալ:

- Այսինքն, Լուզիա Ներսիսյանը հեռու է քաղաքականությունից եւ բոլորովին կարեւորություն չի՞ տալիս մշակույթի նախարարության լինել չլինելուն:

- Եթե որեւէ խնդիր էլ լինում է, ես առաջինն ինձ եմ մեղադրում, եւ եթե յուրաքանչուրն այդպես մտածի, ապա կարծում եմ՝ մենք շատ ավելի մեծ բարձունքների կհասնենք: Երբ մեր երկրում յուրաքանչյուրը մնա իր տեղում, զբաղվի իր գործով եւ չփորձի անտեղի փնովել ու քննադատել ուրիշներին, այլ փորձի իր մեջ շտկել թերությունները, կայանա իր ոլորտում, ամեն ինչ լավ կլինի: Մարդ նախ պետք է փորձի աճ գրանցել ինքն իր աչքերում, որպեսզի հետագայում, խոր ծերությունում ոչ մի բանի համար չափսոսա ու ոչ մեկին չմեղադրի, այդ ժամանակ նույնիսկ մահանալը հաճելի կլինի: