Այդ երբվանի՞ց լեգիտիմությունը դարձավ սպառնալիք

Ղարաբաղյան հիմնախնդրի կարգավորումը, որը մեր պետականության առանցքային հարցերից մեկն է եւ այս քարոզարշավում տրամաբանորեն պիտի առանցքային դեր ունենար, անսպասելիորեն վերածվեց պարզունակ լեզվակռվի՝ այն մասին, թե ում որդին որտեղ է ծառայել, ով ինչ տողայնությամբ է ռազմահայրենասիրական ճառեր արտասանել, եւ այլն։ Իսկ բուն խնդիրն ընդամենը դարձավ այն «բոբոն», որով քաղաքական ուժերը վախեցնում են հասարակությանը եւ չարագուշակ կանխատեսումներ անում։

Ընդհանրապես, նախընտրական ժամանակահատվածներում հասարակությանն ինչ-որ բաներով վախեցնելը քաղաքականության մեջ սովորական երեւույթ է։ Բայց մարդկանց սովորաբար վախեցնում են, ասենք, տնտեսական կոլապսով, սոցիալական վիճակի վատթարացմամբ եւ այլն (այս կամ այն քաղաքական ուժի հաղթանակի դեպքում)։ Իսկ ահա սեփական ժողովրդին սեփական իշխանությունների լեգիտիմությամբ վախեցնելը եւ դա որպես անխուսափելի աղետների նախերգանք ներկայացնելը նորություն է, կարելի է ասել՝ հայկական «նոու-հաու»։ Իբր քիչ էր, որ քաղաքական ուժերը հայտարարում էին, թե քաղաքական որեւէ ուժի բացարձակ մեծամասնությունը (եթե անգամ ձեւավորվել է ժողովրդավարական ընտրությունների արդյունքում) կարող է աղետալի լինել երկրի համար, հիմա էլ նոր թել է առաջ քաշվում, ըստ որի՝ լեգիտիմ իշխանություններ ունենալը ձեռնտու է արտաքին աշխարհին միայն այն պատճառով, որ նրանք այդ իշխանություններից կպահանջեն լրջագույն զիջումներ իրականանցնել Արցախի հարցում։ Ինչը չէին կարող պահանջել ոչ լեգիտիմ իշխանություններից, որովհետեւ ժողովուրդը նրանց վստահության մանդատ չէր տվել։

Այսինքն՝ ստացվում է, որ ոչ լեգիտիմ (բռնություններով եւ ընտրակեղծիքներով ձեւավորված) իշխանություններ ունենալն արցախյան հիմնախնդրի կարգավորման տեսանկյունից ավելի ձեռնտու է։ Ոչ լեգիտիմ իշխանություններ ունենալը «գժի թուղթ» ունենալու պես բան է՝ կարելի է երկրի ներսում ինչ ասես անել, իսկ արտաքին ճնշումների դեպքում դեմ տալ «գժի թուղթը» եւ խուսափել պատասխանատվությունից։

Բայց արդյո՞ք տեղին է լեգիտիմ իշխանություններ ունենալու հետ կապված այս «մտահոգությունը»։ Իհարկե տեղին չէ, որովհետեւ ընտրությունների ժամանակ «Իմ քայլը» դաշինքի օգտին քվեարկել՝ չի նշանակում  վստահության մանդատ տալ բոլոր հարցերում ու ասել Նիկոլ Փաշինյանին «քեզ ենք ընտրել, գնա ոնց հարմար ես գտնում՝ լուծիր արցախյան խնդիրը, մենք չենք խառնվելու»։ Չկա այդպիսի բան ու չի կարող լինել։ Եվ դա, ի դեպ, բոլորն են հասկանում։ Դրա համար էլ իշխանություններն անընդհատ շեշտում են, որ արցախյան կարգավորման ցանկացած տարբերակ կընդունվի կամ կմերժվի բացառապես համաժողովրդական հանրաքվեի միջոցով։

Սյսպիսով՝ ակնհայտ է, որ լեգիտիմ իշխանություններ ունենալն Արցախի հարցում չի թուլացնում հայկական կողմի դիրքերը։ Բայց գուցե չի էլ ուժեղացնո՞ւմ։ Չէ՞ որ բանակցություններն այսպես թե այնպես ընթանալու են փակ դռների ետեւում, եւ բանակցային ամեն դետալ չի կարող լայն քննարկման առարկա դառնալ։ Իրականում լեգիտիմ իշխանություններ ունենալը լավ էլ ուժեղացնում է հայկական կողմի դիրքերը։ Որովհետեւ մի բան է, երբ պետության ոչ լեգիտիմ ղեկավարը բանակցությունների սեղանի շուրջ մերժում է անընդունելի զիջումների պահանջը՝ պատճառաբանելով, թե «ժողովուրդը չի ընդունի այդ տարբերակը» (այդ դեպքում նրան շատ կոշտ հարցնում են՝ «բայց դու ե՞րբ ես հաշվի առել ժողովրդի կարծիքը, մենք ինչ է, չգիտե՞նք, թե ինչպես ես հաղթել ընտրություններում»), եւ բոլորովին այլ բան, երբ անընդունելի զիջումների պահանջը մերժում է լեգիտիմ ղեկավարը՝ խոսելով իրեն իսկապես քվե տված ժողովրդի անունից։

Եվ ընդհանրապես՝ համաշխարհային պատմությանն ու միջազգային հարաբերություններին փոքրիշատե ծանոթ ցանկացած մարդ գիտի, որ աշխարհի ուժային բեւեռները որեւէ երկրից որեւէ զիջում պոկելու համար (տարածքային զիջումներ, բնական ռեսուրսների անխնա շահագործման իրավունք, տվյալ երկրի տարածքը որպես ռազմաբազա շահագործելու թույլտվություն եւ այլն) նախ եւ առաջ «ապահովում են», որ այդ երկիրն ունենա ոչ լեգիտիմ իշխանություններ։ Որովհետեւ ոչ լեգիտիմ (խոցելի) իշխանությունները, որպես կանոն, ավելի հեշտ (ու «հարմար գներով») են զիջումների գնում՝ վախենալով սեփական ժողովրդի ընդվզումից կամ միջազգային դատարաններից։ Իսկ սեփական երկրի շահերը մինչեւ վերջ պաշտպանելը ստացվում է միայն լեգիտիմ իշխանությունների մոտ։

Ի դեպ՝ սեփական երկրի շահերը արդյունավետ պաշտպանելու համար լեգիտիմությունն անհրաժեշտ, բայց ոչ բավարար պայման է։ Կան նաեւ այլ պայմաններ։ Բայց այս պահին առաջնայինը անհրաժեշտ պայմանն ապահովելն է։ Եվ ոչ թե դրանով հասարակությանը վախեցնելը։

Արմեն Բաղդասարյան

Տպել
6943 դիտում

IDBank -ում համավարակի ընթացքում աշխատանքն ընթանում է ամբողջ թափով

Վիվա-ՄՏՍ-ն ավելացնում է սպասարկման կենտրոնների թիվը

ԳեոՊրոՄայնինգ Գոլդ ընկերությունը շնորհավորում է երկաթուղային գործընկերներին մասնագիտական տոնի կապակցությամբ

Յունիբանկի դոլարային պարտատոմսերը ցուցակվել են Մոսկվայի բորսայում

Վիվա-ՄՏՍ. անվճար զանգի հնարավորություն՝ ընկերությունների հաճախորդների համար

ՎՏԲ-Հայաստան Բանկը Renault Armenia-ի հետ համատեղ առաջարկում են ավտովարկավորման ամենաշահավետ պայմանները շուկայում

Այգեպարում վերսկսվել է կիսակառույց տան շինարարությունը

Արտագնա աշխատանքի հնարավորությունից զրկված քանի հոգի է դիմել Հայաստանում աշխատելու համար. մարզերում թվերը շատ տարբեր են

Կորոնավարակը, աշխարհն ու մենք

Տավուշի և Լոռու հանգստյան տներից մի քանիսի սննդի օբյեկտներում խախտումներ են գրանցվել, բայց կա դրական առաջընթաց

Տրանսֆերային գնագոյացման կարգավորումները տարածվում են շահութահարկի, ԱԱՀ-ի եւ ռոյալթիի նկատմամբ․ Ավետիսյան

Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում ՔՏՀԱՏՄ-ի կողմից խախտումներ չեն հայտնաբերվել

Մտահոգիչ խախտումներ՝ Ծաղկաձորի խոշոր հյուրանոցներում․ ՍԱՏՄ-ն կրկին կասեցման միջնորդություններ կներկայացնի

Որքան աշխատավարձ կստանան նոր պարեկային ծառայության պարեկները․ ոստիկանությունը քննարկման է դրել սահմանաչափերը

Խախտումներ են արձանագրվել Սպիտակի բենզալցակայաններում ու շինանյութի առևտրի կետերում. ՇՎՏՄ մշտադիտարկումներ

Վ. Սարգսյանի անվան ռազմական համալսարանում հանդիսավորությամբ բացվեց Սբ. Մեսրոպ Մաշտոց եկեղեցին (լուսանկարներ)

«Մեգա Տեխնիկս»-ի պահեստում խոշոր հրդեհ է բռնկվել. հայտարարվել է «1-ԲԻՍ» կանչ, տեղում է եղել նախարարը (լուսանկարներ)

Արկը դեռ երկնքում էր, բայց տեղի բնակիչների տրամադրությունները բարձր էր, հումորներ էին անում․ Ղուկասյան

Հետազոտության մտնել լողացած եւ մաքուր շորերով. կրել դիմակներ՝ ինչպես օրինակում (լուսանկարներ)

Արդեն երկրորդ օրն անընդմեջ դիտարկվում են ՀՀ Կոտայքի մարզի զբոսաշրջային վայրերն ու բացօթյա հանգստի գոտիները