Դատը կրկին հետաձգվեց. դատարանը ուզում է վճիռ կարդալ միայն իշխանափոխությունից հետո

Մեր թերթի նախորդ համարում կանխատեսել էինք, որ տնտեսական դատարանը (դատավոր՝ Երվանդ Խունդկարյան) դարձյալ կհետաձգի հինգ հեռուստաընկերությունների դիմումի քննարկումը՝ սպասելով նախագահական ընտրությունների ավարտին:

Եվ իսկապես՝ դատական երեկվա նիստը սկսվելուց կես ժամ չանցած՝ այն հետաձգվեց: Իհարկե, հետաձգման նախաձեռնողը դատարանը չէր, այլ իրենք՝ դիմողները: Հիշեցնենք, որ դատարանը քննում է «Դար 21»,«Երեւան», «ԱրմենԱկոբ», «Թիվի 5», «ԷՎ» հեռուստաընկերությունների դիմումն ընդդեմ Հեռուսատեսության եւ ռադիոյի ազգային հանձնաժողովի: Վեճի առարկան ՀՌԱՀ հունվարի 21-ի որոշումն է: Նոյեմբերի 19-ին հայտարարված 5 կապուղիների մրցույթի հետաձգումից հետո 5 հեռուստաընկերությունները խնդրել էին ետ վերադարձնել իրենց մրցութային փաթեթները՝ լրամշակելու համար, ՀՌԱՀ-ն մերժել էր: Այս մերժման որոշումն էլ 5 ընկերությունները բողոքարկել են տնտեսական դատարան: Հինգ հեռուստաընկերությունների ներկայացուցիչներ Արա Զոհրաբյանը եւ Կարեն Մեժլումյանը նախ դատարանին տեղեկացրին, որ հրաժարվում են ներկայացնել հեռուստաընկերությունների մրցութային առաջարկները (նախորդ նիստում դատարանը որոշել էր փաթեթները հրապարակել՝ համոզվելու համար, որ առաջարկներում փոփոխություններ կատարելու կարիք կա), քանի որ դրանով փաստորեն առեւտրային գաղտնիք է հրապարակվում, բացի այդ, դատարանի կողմից իրենց դիմումը մերժվելու դեպքում այդ փաթեթները պետք է ներկայացվեն մրցույթի, ինչը կխախտի գաղտնիության սկզբունքը: Նրանք դատարանին հայտնեցին նաեւ, որ իրենք այդ հարցով դիմել են իրենց վստահորդներին, նրանցից չորսի պատասխանը դեռ չեն ստացել, իսկ հինգերորդը՝ «ԱրմենԱկոբը» հրաժարվել է տրամադրել փաթեթը: Այս հայտարարությունից հետո դատարանն անցավ դիմողների կողմից հաշտության համաձայնագիր կնքելու առաջարկի քննությանը: Հեռուստաընկերությունների փաստաբանները կազմել էին այդ համաձայնության նախագիծը եւ այն ներկայացրեցին դատարանին ու պատասխանողին: Ըստ համաձայնագրի, «Հեռուստատեսության եւ ռադիոյի ազգային հանձնաժողովը պարտավորվում է հաշտության համաձայնության ուժի մեջ մտնելու պահից եռօրյա ժամկետում» վերադարձնել այն ընկերությունների մրցութային փաթեթները, որոնք նման պահանջ կներկայացնեն, ապա համաձայնության ուժի մեջ մտնելու պահից յոթնօրյա ժամկետում հետ ընդունել փոփոխված առաջարկները եւ յոթնօրյա ժամկետում հայտարարել կապուղիների մրցույթ: Եւ վերջապես՝ «համաձայնության ուժի մեջ մտնելու պահից սկսած տասնյոթերորդ օրը կատարել լավագույն կազմակերպության ընտրություն»: Առաջարկի վերաբերյալ հանձնաժողովի ներկայացուցիչները ոչինչ չասացին, այլ դատարանից ժամանակ խնդրեցին՝ հաշտության համաձայնության նախագիծը հանձնաժողովին ներկայացնելու համար: Նիստը նորից մեկ շաբաթով հետաձգվեց: Դիմողների ներկայացուցիչները մեզ հետ զրույցում նաեւ նշեցին, որ սա լավագույն ելքը կլինի ստեղծված վիճակից՝ հաշտության համաձայնությունը հնարավորություն կտա ամենակարճ ժամկետում մրցույթը կայացնել, եւ բոլորը գոհ կմնան: Հակառակ դեպքում իրենք վճիռը կարող են բողոքարկել վճռաբեկ, ինչպես նաեւ կարող են հանձնաժողովի մյուս որոշումները կամ որոշումների դրույթները կրկին վիճարկել դատական կարգով: Իսկ դա նշանակում է՝ մրցույթը անվերջ կարող է հետաձգվել: Երբ կարծիք հայտնեցինք, որ սա եւս մրցույթը ձգձգելու եւ նշված մրցույթին մասնակցող «Ա1+» եւ «Նոյյան Տապան» հ/ը-ների վերադարձը եթեր հնարավորինս ձգձգելու ձեւ է, նրանք ասացին, որ հաշտության համաձայնությունը կնքելու ժամանակ կերեւա, թե ով է այդպես վարվում: Եթե հանձնաժողովը հրաժարվի կնքել հաշտություն, ուրեմն ձգձգողը իրենք են, իսկ եթե հանձնաժողովը համաձայնի, բայց իրենց վստահորդները հրաժարվեն կնքել, ուրեմն ձգձգողը եւ քաղաքական խաղեր տվողը հինգ հեռուստաընկերություններն են: Նրանք ասացին, որ իրենք իրենց վստահորդներին կրկին հարցրել են՝ սա քաղաքական խա՞ղ է, թե՞ իրենք իսկապես ուզում են դատը շահել: Նրանց պատասխանել են, որ նպատակը շահելն է: Հանձնաժողովի ներկայացուցիչներ Ս.Պետրոսյանը եւ Ա.Մնացականյանը չկարողացան ասել՝ հանձնաժողովը կհամաձայնի՞ կնքել հաշտություն, թե՞ ոչ: Նրանք նշեցին, որ առաջարկը պետք է ներկայացնեն ՀՌԱՀ-ին, այն պետք է քննվի եւ նոր միայն որոշում կայացվի: Սակայն, կարծում ենք, հաշտության համաձայնություն կնքելու առաջարկը ՀՌԱՀ-ի կողմից կմերժվի՝ եթե պետք է այսօր համաձայնեին փաթեթները հետ վերադարձնելուն, ապա ի՞նչ իմաստ ուներ հունվարի 21-ին դա մերժելը:

Արմինե Օհանյան

Տպագրվել է «Հայկական Ժամանակ» օրաթերթի՝ 2003 թվականի փետրվարի 22-ի համարում