Կարճաժամկետ, միջնաժամկետ, երկարաժամկետ ստեր. խմբագրական

Վիճակագրությունը ցույց է տալիս, որ Սերժ Սարգսյանը սիրում է աղմկոտ հայտարարություններ անել հատկապես այն ժամանակահատվածում, երբ Հայաստանը թեւակոխում է իշխանության վիճարկման փուլ։ Դժվար է ասել, թե ինչու է Սարգսյանն այդ հայտարարություններն անում, կամ դրանք իրականում ինչո՞վ են օգնում իրեն։ Թերեւս, դա անում է՝ ի ցույց դնելու համար մեր իրականության պրոբլեմների շուրջ ստրատեգիական մտածումներով պարապողի իր մեծությունը, բայց պատմությունը ի ցույց է դնում, որ նրա այդ հայտարարությունները, որպես կանոն, սին են դուրս գալիս։

1999 թվականի մեկնարկին, երբ հանրությունը ՆԳ եւ ԱԱ նախարար Սերժ Սարգսյանից պատասխաններ էր պահանջում Ներքին զորքերի հրամանատար Արծրուն Մարգարյանի, Պաշտպանության փոխնախարար Վահրամ Խորխոռունու սպանությունների մասին եւ երբ ընդամենը ամիսներ հետո երկրում պետք է կայանային խորհրդարանական ընտրություններ, Սերժ Սարգսյանը հայտարարեց, որ շուտով, առաջիկա օրերին աշխարհը ցնցվելու է, որովհետեւ Հայաստանում (բնականաբար՝ իր ղեկավարության ներքո) գտնվել է սպիդի բուժումը։ Թե ինչ եղավ հետո, բոլորս գիտենք։ Հիմա Սերժ Սարգսյանի հորինած «Արմենիկումը» համարվում է կովերի լուծի բուժման բավական արդյունավետ միջոց՝ այն դեպքերի համար, երբ կովերը զրկված են թարմ խոտ արածելու այսրոպեական հնարավորությունից։

2008 թվականին, երբ Հայաստանը շարունակվում էր ալեկոծվել ետընտրական զարգացումներից, Սերժ Սարգսյանը պակաս աղմկոտ հայտարարություն չարեց, պնդելով, թե առաջիկա ամիսներին Հայաստանը սկսում է նոր Ատոմակայանի շինարարությունը։ Հիմա արդեն պարզ է, որ Հայաստանը նոր Ատոմակայան չի ունենալու, առնվազն այնքան ժամանակ՝ քանի դեռ այդ ծրագրի իրականացնողը Սերժ Սարգսյանն է։ Նաեւ այն պատճառով, որ նշված հայտարարությունները Սերժ Սարգսյանն իսկապես անում է ներքին լսարանին, հայ հանրությանը ցնցելու եւ սեփական մտքի թռիչքները ցույց տալու համար։ Ոչինչ, որ այդ մտքերը գրոշի արժեք չունեն։ Միջին վիճակագրական հայաստանցին դա կռահելու է բավական ուշացումով կամ էլ մոռանալու է այդ ընթացքում։

Հայ հանրությունը, թերեւս, չի հիշում 2013 թվականը, երբ Սարգսյանը կառավարությանը՝ վարչապետ Տիգրան Սարգսյանի գլխավորությամբ, հավաքել էր ու ասում էր, թե խոշոր կոռուպցիոներների գլխից է պետք բռնել։ Եթե հանրությունը այս հայտարարությունը հիշեր, առանձնապես չէր զարմանա գող գյուղապետների մասին նոր հայտարարությունից։ Հայաստանում կոռուպցիայի դեմ պայքարը, փաստորեն, սկսվեց հիվանդանոցների 50 դրամ վերցնող վերելակավարների դեմ պայքարից եւ ավարտվում է մանր գողություն անող գյուղապետներով։ Իսկ խոշորների մասին ոչ ոք չի հիշում, չնայած նման հիշատակման նույնպես իշխանությունը պատրաստ է։ Վազգեն Խաչիկյանին ցույց կտան, մի քանի դատավորի ու դատախազի։ Իսկ որ հիվանդանոցներում վերելակավարները 50 դրամ չեն վերցնում, փաստ է։ Այդ հարցն էլ շատ գեղեցիկ ձեւով լուծվեց. պարզապես առանցքային բոլոր հիվանդանոցները սեփականաշնորհվեցին հայտնի եւ անհայտ այն խոշորներին, որոնց գլխից Սարգսյանը խորհուրդ էր տալիս բռնել։

Ի դեպ, նույն 2013-ին է թվագրվում Սերժ Սարգսյանի մեկ այլ աղմկոտ հայտարարություն։ Այդ ժամանակ էր, որ հայտարարեց, թե ՀՀ ցանկացած կառավարություն, որ տարեկան 7 տոկոս տնտեսական աճ չի ապահովել, պետք է հրաժարական տա։ Այդ օրվանից մինչեւ օրս ոչ մի կառավարություն 7 տոկոսանոց տնտեսական աճ չի ապահովել, չնայած՝ արդեն երեք կառավարություն է փոխվել։ Այս իմաստով մի քիչ դժվար է գնահատել՝ Տիգրան Սարգսյանի եւ Հովիկ Աբրահամյանի կառավարությունները 7 տոկոս տնտեսական աճ չապահովելու պատճառո՞վ են հրաժարական տվել, թե ոչ։ Համենայնդեպս որեւէ մեկը այդ հրաժարականների բացատրությունը չի տվել։ 

Չի բացառվում, որ այս հայտարարությունը, ի տարբերություն նախորդի, Սերժ Սարգսյանն իրականացնում է։ Եթե այսպես է, Կարեն Կարապետյանի կառավարությանը անխուսափելի հրաժարական է սպասում, որովհետեւ ինչքան էլ նրա ցուցանիշները նախորդներից մի փոքր լավ լինեն, 7 տոկոսանոց տնտեսական աճ չեն ապահովել։

Սրա հետ կապված, սակայն, կա եւս մեկ հետաքրքիր նրբություն։ 2015-ի վերջին, երբ ակնհայտ էր, որ Հովիկ Աբրահամյանի կառավարությունը 7 տոկոսանոց տնտեսական աճ չի ապահովել, եւ լրագրողները հանրապետականներին հիշեցնում էին կառավարության հրաժարականի անհրաժեշտության մասին, հանրապետականներն ինչ-որ անհեթեթ բաներ էին ասում, պնդելով, թե Սերժ Սարգսյանի հայտարարությունը 7 տոկոսանոց տնտեսական աճի մասին՝ քաղաքական հայտարարություն է, եւ դա պետք չէ բառացի ընկալել։ Բայց առավելեւս այս ֆոնին հարց է ծագում. ինչպե՞ս ընկալել Սերժ Սարգսյանի նոր հայտարարությունները՝ մեկ շնչի հաշվով ՀՆԱ-ն տասը հազար դոլար հասցնելու եւ Հայաստանի բնակչությունը 4 միլիոն դարձնելու մասին։

Չնայած, երեւում է՝ Սարգսյանը նախորդ հայտարարություններից հետո առավել փորձված է դարձել այս հարցում։ Ի վերջո Հայաստանի բնակչությունը 4 միլիոն պիտի դառնա 2040 թվականին։ Այսինքն՝ մինչ այդ հանրապետականները ստիպված չեն լինի զանազան անհեթեթ կռուտիտներ մտածել իրենց կուսակցական ղեկավարի հայտարարությունների կապակցությամբ։ Սա նշանակում է, որ Սերժ Սարգսյանը կարճաժամկետ ստերը որոշել է փոխարինել երկարաժամկետ ստերով։ Դրանց այդպիսին լինելը ավելի ուշ է բացահայտվում։