Բանտային օրագիր. «Ջեբդ ինտերնետ ե՞ն քցել»

ՀՀ արդարադատության նախարարության քրեակատարողական վարչության պետ Հայկ Հարությունյանը վերջապես ունեցավ մի փաստաթուղթ, որ կարող է բիլիարդի շառից սարքած ռամկայի մեջ դնել ու կախ տալ իր քնելատեղի վերեւը: Եվ երբ ամպրոպամած գիշերով նա քաղաքական բնույթի փիս-փիս երազներ տեսնի, վեր կթռչի տեղից, կառնի բիլիարդի շառից պատրաստված ռամկան, կընթերցի նրա մեջ գտնվող թուղթը` Նիկոլ Փաշինյանին տույժի ենթարկելու մասին, կհասկանա, որ տեսածն առայժմ միայն վատ երազ է, եւ նրա սրտիկի դոփյունները հընթացս կկարգավորվեն, եւ նա նորից մուշ-մուշ նանիկ կանի, մինչեւ հերթական երազը ծնվի նրա, խոստովանենք, ոչ այնքան ծանրաբեռնված ուղեղում:

«Կոշ» քրեակատարողական հիմնարկի մի դատապարտյալ, իմացած լինելով ինձ տույժի ենթարկելու` «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի պետ Տիգրան Նավասարդյանի որոշման մասին, ինձ հանդիպելով ասաց. «Ախպերս, էդ ջեբդ ինտերնետ ե՞ն քցել, լավ ա նարկոտիկ չեն քցել, դրանց հարամ բերանը...»: Թվում է, թե ավելացնելու ոչինչ չկա, բայց ես կփորձեմ մի երկու բան ավելացնել: Նախ, ընթերցողի համար պարզաբանեմ, թե ինչ բան է տույժը: Բանտարկյալի նկատմամբ կիրառվող տույժի երեք տեսակ կա` նկատողություն, խիստ նկատողություն եւ պատժախուց: Իմ նկատմամբ կիրառվել է տույժի ամենամեղմ տեսակը` նկատողություն: Անկախ տեսակից, սակայն, տույժ ունեցող բանտարկյալը 6 ամսով զրկվում է օրենքով սահմանված մի շարք իրավունքներից: Ամենացայտուն օրինակն այն է, որ տույժ ունեցող բանտարկյալը չի ներկայացվում պայմանական վաղաժամկետ ազատման, տեսակցությունները հասցվում են նվազագույնի, քանի դեռ նրա տույժը չի մարվել: Իսկ տույժը մարվում է այն ժամանակ, երբ այն ստանալու օրվանից 6 ամսվա ընթացքում բանտարկյալը նոր տույժ չի ստանում: Հասկանալի է, սակայն, որ նման հեռանկար չի սպասվում այն բանտարկյալին, ով հրապարակային եւ ոչ միայն հրապարակային ցույց է տալիս, որ կատարելապես փռշտած ունի ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության պետ Հայկ Հարությունյանի եւ նրա ղեկավարների վրա: Բայց թողնենք սրանց եւ վերադառնանք իմ տույժի թեմային: Ինչպես գիտեք, ինձ նկատողություն հայտարարվել է «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկում իմ համակարգչով ինտերնետից իբր օգտվելու համար: Կռահում եմ, որ բազմաթիվ ընթերցողների մոտ հարց է ծագում` «բայց լրիվ մեր մեջ` իրականում Նիկոլը բերդից միացե՞լ է ինտերնետին»: Հարցին պատասխանում եմ բաց եւ տղամարդավարի, որպեսզի որեւէ մութ անկյուն չմնա` ոչ, չեմ օգտվել, ոչ մի անգամ, եւ իրավիճակի նրբությունն այն է, որ այս մասին գիտեն թե՛ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ի պետ Տիգրան Նավասարդյանը, թե՛ ԱՆ ՔԿ վարչության պետ Հայկ Հարությունյանը: Այդ դեպքում ինչո՞վ են հիմնավորել իրենց նկատողությունը: Ինչ-որ մի կլյուչնիկ զեկուցագիր է գրել, որ ինքը օպերատիվ տեղեկություններ ունի, թե ես իմ խցից ապօրինի ձեւով մուտք եմ գործում ինտերնետ: Եթե լավ աշխատեր սույն կլյուչնիկը, օպերատիվ տեղեկություններ կունենար այն մասին, որ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկում եւ Արդարադատության նախարարության քրեակատարողական վարչությունում աշխատում են մեծ թվով անբարոյականի զավակներ: Այս է պատճառը, որ Հայկ Հարությունյանը խնդիր է դրել իր առաջ` քանի դեռ ինքը վարչության պետ է, բոլոր հնարավոր միջոցները պետք է գործադրի, որ ես թերթում հոդվածներ չգրեմ իր, Սերժ Սարգսյանի, Դոդի-մոդի, Նեմեցի, ջփավոր գեներալների սիմուս Մանվելի եւ այսօրինակ այլ սուբյեկտների մասին: Ձյուն գա կուսական խելքիդ...