Հայաստանի տնտեսությունը զարգանո՞ւմ է, թե ոչ: Հարցը կարող է առաջին հայացքից բավականին միամիտ թվալ, բայց միայն` առաջին հայացքից:
Խոսքը, մասնավորեցնենք, չի վերաբերում ցուցանիշների աճին, այլ տնտեսական զարգացմանը` բառիս ամենաբովանդակային, որակական իմաստով: Հիմա ուրեմն` ի՞նչ, զարգացե՞լ է, թե` ոչ: Որքան էլ տարօրինակ հնչի, տնտեսության մասին երջանկության նրբերանգներով խոսող ՀՀ վարչապետն անգամ խուսափում է օգտագործել «տնտեսության զարգացում» բառակապակցությունը, եւ դա միայն գովեստի է արժանի` վարչապետը երեւի չի ուզում սուտ խոսել, այդ իսկ պատճառով չի ասում ՀՀ տնտեսությունը զարգացել է, զարգանում է... Բայց միեւնույն ժամանակ, լինելով խորհրդարանական ընտրություններում «հաղթած» ուժի վարչապետ, նա պարտավոր է տնտեսության մասին խոսելիս, ինչպես ինքն է ասում` «լավատեսական ազդակներ հաղորդի», այսինքն` վարչապետին լսողը, առանց ասվածի բովանդակության մեջ խորանալու, պետք է տպավորություն ստանա, թե տնտեսությունը ծաղկում է:
Իսկ ում է պետք իմ կարծիքը:Մեկ է ինչ պետք է այն ել կանեն:
Ես չեմ հասկանում, հայաստանում էլ մարդ չի մնացել որ սրանից են ինտերվյու վերցնում...
Ստրկամտությունն ու ատորաքարշությունն է ծնում պալաչ, այլ ոչ հակառակը:
Տպավորություն էս ստանում,որ մեր, թե ներկա, թե անցած իշխանավորների պոչերը , մեկը մյուսի
Թատրոն է: Նույն սցենարն է -Ծառուկյանի ու Սերժ Սարգսյանի ներկայիս հարաբերություններն իրա
«Հայ ենք մենք,եղբայրներ՝ հայ ենք մենք...»
Այո,սա ենք եղել մենք՝ մեր ողջ պատմությա
Այո!