Հանրահավաք, որի իմաստն այդպես էլ անհասկանալի մնաց. խմբագրական

Եվ այսպես, փետրվարի 26-ին Ազատության հրապարակում տեղի ունեցավ մի ուշագրավ հանրահավաք՝ «Արցախցին ես եմ, որոշողը ես եմ» կարգախոսով։ Ելույթ ունեցողները հիմնականում խոսում էին այն մասին, որ Արցախը ոչ թե տարածք է, այլ Հայրենիք, եւ Հայաստանի որեւէ իշխանություն տարածքներ զիջելու լիազորություն չի ունեցել եւ չի ունենալու, որ «տարածքներ խաղաղության դիմաց» սկզբունքն անթույլատրելի է, եւ այլն։ Մի խոսքով՝ հանրահայտ ճշմարտություններ էին ասվում։

Բայց այդպես էլ հասկանալի չդարձավ, թե որն էր հանրահավաք կազմակերպելու եւ հանրահայտ ճշմարտություններ ասելու իմաստը։ Իսկ ինչ է, Հայաստանում որեւէ մեկը գտնում է, որ Արցախը ոչ թե Հայրենիք է, այլ տարա՞ծք, որեւէ մեկն ընդունելի՞ է համարում «տարածքներ խաղաղության դիմաց» սկզբունքը, կամ գուցե որեւէ մեկն իրեն լիազորվա՞ծ է համարում տարածքային զիջումների գնալ առանց ժողովրդի կամքը հարցնելու։ Չկա այդպիսի բան։ Անցյալում գուցե «Աղդամը մեր հայրենիքը չէ» ասողներ եղել են, բայց այսօրվա իշխանությունները հստակ հայտարարում են, որ «տարածքներ խաղաղության դիմաց» սկզբունքն անընդունելի է, իրենք էլ Արցախի անունից բանակցելու լիազորություններ չունեն /հետեւաբար՝ չունեն նաեւ տարածքային զիջումների լիազորություններ/։ Այնպես որ՝ նույն հաջողությամբ կարելի էր Ազատության հրապարակում հանրահավաք կազմակերպել, ասենք, «Մածունը սպիտակ է» կարգախոսով ու ելույթներ ունենալ այն մասին, որ Հայաստանի որեւէ իշխանություն մածունի գույնը վիճարկելու լիազորություն չունի եւ չի ունենալու։

Ասվածն, իհարկե, չի նշանակում, թե հանրահավաքն ընդհանրապես անիմաստ էր։ Օրինակ՝ կազմակերպիչները կարող էին նպատակ ունենալ ցույց տալ, որ մեր հասարակությունը կտրականապես դեմ է փոխզիջումներին, եւ վարչապետ Փաշինյանը Ալիեւի հետ ենթադրվող հանդիպման ժամանակ կարող էր այդ փաստն օգտագործել՝ միջնորդների հնարավոր ճնշումներին դիմակայելու նպատակով։ Այսինքն՝ տեսականորեն այդ հանրահավաքի նպատակը կարող էր լինել բանակցային գործընթացում հայկական կողմի դիրքերի ամրապնդումը։ Բայց եթե նպատակը դա էր՝ այնքան էլ լավ չստացվեց, որովհետեւ միջոցառումն առանձնապես մարդաշատ չէր։

Հարցին նայենք այլ տեսանկյունից։ Որեւէ մեկի համար գաղտնիք չէ, որ ղարաբաղյան կարգավորման հարցով միջնորդները ճնշումներ են գործադրում ե՛ւ հայկական, ե՛ւ ադրբեջանական կողմի վրա։ Հայկական կողմից փորձում են «պոկել» ազատագրված տարածքների վերադարձի պատրաստակամության հրապարակային խոստում, ադրբեջանական կողմից՝ հրապարակային հայտարարություն, որ իրենք պատրաստ են ճանաչել Ղարաբաղի ինքնորոշման իրավունքը՝ ընդհուպ մինչեւ լիակատար անկախություն /Ալիեւն ինքն է խոստովանել սա/։ Ու հանկարծ այս իրավիճակում Երեւանում այսպիսի հանրահավաք է կազմակերպվում։ Ի՞նչ ուղերձ է սրանով հասցվում մեր հասարակությանը։ «Դե երեւի կազմակերպիչները մի բան գիտեն, որ միտինգ են անում, հո հենց այնպես չէի՞ն անի։ Ըստ երեւույթին Նիկոլը ուզում ա հողերը տա, սրանք էլ նախօրոք զգուշացնում են, որ հանկարծ այդպիսի բան չանի, թե չէ ազգովի դուրս կգանք փողոց»։ Ու որեւէ մեկի մտքով չի անցնում, որ Նիկոլ Փաշինյանն այդ «զգուշացման» կարիքը չունի՝ նա ինքը շատ լավ գիտակցում է, որ ցանկացած անտրամաբանական զիջման դեպքում ժողովուրդը քշել-տանելու է իր իշխանությունը։

Մյուս կողմից էլ՝ Ադրբեջանի իշխանությունները կարող են սեփական քարոզչական նպատակներով օգտագործել այս հանրահավաքը ու իրենց ժողովրդին ներկայացնել այնպես, թե «տեսեք՝ Հայաստանում ակնհայտ հակաիշխանական տոնայնությամբ հանրահավաք է կազմակերպվում տարածքներ հանձնելու դեմ, նշանակում է՝ Հայաստանի իշխանություններն այդպիսի թաքուն մտադրություն ունեն։ Այսինքն՝ Ալիեւի քաղաքականությունն իրեն արդարացնում է, բանակցային դաշտում մենք հաղթում ենք»։ Ի դեպ՝ ճիշտ նույն ձեւով էլ մենք կօգտվեինք քարոզչական առիթից, եթե Բաքվում հանրահավաք կազմակերպվեր, ու Ալիեւից պահանջեին ոչ մի դեպքում չճանաչել Ղարաբաղի լիակատար անկախության իրավունքը։

Մի խոսքով՝ հանրահավաքը, հարթակից հնչած ճշմարտություններով հանդերձ, տեղին չէր։ Եթե, իհարկե, համարենք, որ բուն նպատակն ընդհանրապես կապ ուներ արցախյան խնդրի հետ։

Տպել
3570 դիտում

Իրանը չի տրվի ԱՄՆ-ի ճնշումներին, նույնիսկ եթե ռմբակոծվի. Ռոհանի

Հայաստանում մեկնարկել է «Subregional Innovation Policy Outlook» ծրագիրը

Ո՞ր դեպքում կարող է բռնագանձվել մարդու դրամական միջոցները. ՄԻՊ (տեսանյութ)

Ազգային ժողովում մեկնարկել են անցումային արդարադատության վերաբերյալ լսումները․ մասնակիցների թիվը կգերազանցի 250-ը

Վեթինգը ստորացուցիչ համարող դատավորներից ազատվելը միայն դրական կլինի մեր դատական համակարգի համար․ Կարեն Անդրեասյան

Մեծ կյանք եք մտնում նոր երկրում. ԿԳ նախարարի շնորհավորական ուղերձը՝ Վերջին զանգի կապակցությամբ

Արդարադատության փոխնախարարների մասնակցությամբ կայացել է ՀՀ-ԵՄ հանրային քննարկում

Սիրալիր և անվճար հուշում ՍԴ նախագահ Հրայր Թովմասյանին և դատական բանդայի անդամներին. Ս. Սաֆարյան

Ջերմաստիճանը կբարձրանա, բայց տեղումները կշարունակվեն առաջիկա օրերին անձրեւի եւ կարկուտի տեսքով

Հայաստանից ձեզ շատ սեր եմ բերել․ Աննա Հակոբյանը հանդիպել է Ալմաթիի հայ համայնքի հետ (լուսանկարներ)

Էլեկտրաէներգիայի 6-ժամյա անջատումներ են սպասվում Երեւանում եւ 7 մարզերում

Եղեգնաձորի դպրոցի բակում 15-ամյա պատանիների վեճի արդյունքում մեկը գլխուղեղային վնասվածք է ստացել

Երևան քաղաքի Ռոստոմի փողոցի տներից մեկում հայտնաբերվել է բնակչի դին

Լոռու մարզպետի հետ հանդիպումը արդյունք չտվեց. վարորդները որոշեցին շարունակել գործադուլը

Էրդողանը շնորհավորական ուղերձ է հղել Ալիևին՝ Ադրբեջանի 101-ամյակի կապակցությամբ

Արմավիրի մարզի մի շարք համայքներում հակակարկտային կայանքներից արձակվել է 1811 կրակոց

Պուտինը պետական պարգեւներ եւ կոչումներ է շնորհել ռուսաստանաբնակ հայտնի հայ գործիչներին

Աղբահանման և աղբի վերամշակման աշխատանքները համակարգող աշխատանքային խումբը սկսում է գործունեության առաջին փուլը

Եվրոպա լիգայի եզրափակիչը կարող է խաղացվել հազարավոր դատարկ տրիբունաների առաջ. The Sun

Ողբերգական դեպք Գյումրիում. երեխան մահացել է