Պաշտպանության փոխնախարար Վովա Գասպարյանը վերջերս չափազանց հետաքրքրաշարժ մտքեր է ճառատել, որոնք լսելով` Ստալին փաշան, անշուշտ, գերեզմանից կելներ ու ուրախությունից մի հատ լեզգինկա կպարեր՝ յանի չեմ մեռել, ձեզ հետ եմ դեռ հոգով-սրտով, ջիգյարով, քյաբաբ-խորովածով, խառը կանաչիով ու իրա ամեն ինչով:
Ստալինիստական պարանոյիկ մտածելակերպը՝ բոլոր խնդիրների թիկունքում ոչ թե սեփական պատասխանատվությունը, այլ մութ ուժեր, թշնամիներ, օտար շահեր փնտրելն արդեն մի գյոզալ երկիր՝ սովետը քանդեց, ու, մեր մեջ ասած, հեչ պարտադիր չէ, որ անկախ Հայաստանն էլ վարի գնա, մատաղ լինի էդ անհամարժեք մտածողությանը: Ահավասիկ, պարոն փոխնախարարի խոսքերից մի ծաղկեփունջ մեջբերեմ, ուր նա «մերկացնում է» դրամանշնորհ ստացողներին. «Ոնց կարող է ցավալ մարդու սիրտ մի երկրի բանակի համար, երբ ֆինանսավորվում ու աշխատավարձ է ստանում ուրիշ երկրներից: Ոնց կարող է մարդու սիրտ ցավա, երբ նա մտածում է` ինչքան աղմկահարույց, ինչքան վատ դեպք պատահի, էնքան լավ է, որովհետև դրա վրա ավելի շատ փող կարող է աշխատի: Այդ մարդիկ, ովքեր դրանով զբաղվում են անհայրենիք, անշնորհք, սեփական արժանապատվությունը չունեցող երեւույթներ են: ..... Քավ լիցի, մենք մեր արածի համար թողեք պատասխան տանք, ձեր չարածները, ձեր քաղաքական երազանքները բանակի հետ մի կապեք, բանակը երբեք չի եղել քաղաքականության մեջ, բանակը քաղաքականությունից դուրս է եւ թույլ չի տա, որ նման չարախոսություններով իրեն ներքաշեն քաղաքականության մեջ»:
Իսկ ում է պետք իմ կարծիքը:Մեկ է ինչ պետք է այն ել կանեն:
Ես չեմ հասկանում, հայաստանում էլ մարդ չի մնացել որ սրանից են ինտերվյու վերցնում...
Ստրկամտությունն ու ատորաքարշությունն է ծնում պալաչ, այլ ոչ հակառակը:
Տպավորություն էս ստանում,որ մեր, թե ներկա, թե անցած իշխանավորների պոչերը , մեկը մյուսի
Թատրոն է: Նույն սցենարն է -Ծառուկյանի ու Սերժ Սարգսյանի ներկայիս հարաբերություններն իրա
«Հայ ենք մենք,եղբայրներ՝ հայ ենք մենք...»
Այո,սա ենք եղել մենք՝ մեր ողջ պատմությա
Այո!