ԳեղարվեստականSyndicate content

Ժամանակակից հայ գրականություն

Եւ հավաքում է օրվա աղմուկը

Վարդան Վանատուր
Վարդան Վանատուր

Սովը դարձավ ուսուցիչն իմ
Մանկությունից
Ու նկարեց մանկությունս
Արտերի մեջ...

Դողդողում է կողքիս հիմա,
Կտցահարում իմ աչքերը
Եւ խափանում
Իմ ընթացքն ու իրավունքը...

Չեմ հասցնում լուռ թոթափել
Տառապանքս,
Որ ինձ հասնի մանուկ լույսը,
Որ թախիծս գունափոխվի...

ՀԺ -

Հուլիս 4, 2009

Կոչ «Հայկական ժամանակ»-ից

 

«  

Փետրվար

  »
Երկ Երե Չոր Հին Ուրբ Շաբ Կիր
 
 
1
 
2
 
3
 
4
 
5
 
6
 
7
 
8
 
9
 
10
 
11
 
12
 
13
 
14
 
15
 
16
 
17
 
18
 
19
 
20
 
21
 
22
 
23
 
24
 
25
 
26
 
27
 
28
 
29
 
 
 
 
 

facebook youtube twitter